2010-იანი წლების პირველ ნახევარში ბოდო-გლიმტი იყო ტიპიური ნორვეგიული "ლიფტი“, კლუბი მერყეობდა დივიზიონებს შორის, 100-წლიან ისტორიაში მოიპოვა მხოლოდ ერთი თასი, თამაშობდა ნახევრად ცარიელ სტადიონზე და ფეხბურთელები თავად ირეცხავდნენ ფორმას.
2025 წლისთის ბოდო გახდა ნორვეგიის ოთხგზის ჩემპიონი, დაამარცხა რომა, სელტიკი, ბეშიქთაში, პორტო, ლაციო და გახდა პირველი ნორვეგიული გუნდი, რომელიც მოხვდა ევროთასების ნახევარფინალში. წელს, ეს გუნდი ჩემპიონთა ლიგის მონაწილეებს შორისაც აღმოჩნდა.
სტადიონი ასპმიურა მდებარეობს საერთაშორისო აეროპორტიდან 300 მეტრში და ნატოს სამხედრო ბაზიდან სამი კილომეტრით. ბიორნ მანსვერკი 20 წლის განმავლობაში მსახურობდა ამ ბაზაზე ნორვეგიის საჰაერო ძალების გამანადგურებლის პილოტად და მონაწილეობდა ალიანსის სპეცოპერაციებში, ავღანეთსა და ლიბიაში.
მანსვერკი ფეხბურთს არ უყურებდა — სამოქალაქო ცხოვრებაზე გადმოსვლისწინ სტადიონზე მხოლოდ ერთხელ იყო. მეორე ვიზიტი მოხდა 2017-ში. კლუბმა ბიორნი დაიქირავა ფსიქოლოგად, რათა აემაღლა ფეხბურთელების თვითშეფასება. „მე დავნერგე მხოლოდ ორი წესი“, — ამბობს მანსვერკი. — „ურთიერთობა უნდა ყოფილიყო სურვილით — არავის ვაძალებდი ჩემთან საუბარს.
მე არ ვარ კლუბის აგენტი; არ მითქვამს ფეხბურთელებისთვის, რომ აუცილებლად უნდა გახდნენ წარმატებულები ან უფრო მეტი იმუშაონ". მანსვერკი უბრალოდ აქრობდა დაძაბულობას: ის მოუწოდებდა პრობლემების ღიად განხილვისკენ, ერთმანეთისთვის უკუკავშირის მიცემისთვისა და წაგებების დასავიწყებლად, რადგან მისი თქმით, საუკეთესო შედეგები ყოველთვის წინ არის.
ასე გუნდი გადაიქცა სამეგობრო ჯგუფად, რომელიც საათობით განიხილავდა ამა თუ იმ საკითხს. ამის შემდეგ, მანსვერკი ახალი გამოწვევის წინაშე აღმოჩნდა: ბოდო რეგულარულად ტრიალებდა ევროთასებზე, თამაშობდა ტოპ კლუბებთან, რის გამოც ფეხბურთელებში სტრესის დონემ საგრძნობლად იმატა.
ყოფილი პილოტი ხსნის - "ნერვიულობა ნორმალურია, მაგრამ თუ ის არ გვეხმარება, შეიძლება შევცვალოთ დამოკიდებულება ნერვიულობის მიმართ და ვფიქრობდეთ ასე: თუ მე არ ვნერვიულობ, ეს ნიშნავს, რომ რაღაცას ვაკეთებ არასწორად“. ინდივიდუალური და ჯგუფური საუბრების გარდა, ბიორნმა დანერგა მედიტაციისა და იოგის სესიები, რომლებიც ასევე ამცირებენ სტრესს: "ასე ვაჩვენებთ (ვზოგავთ) ენერგიას იმ საქმეებისთვის, რომლებზეც შეგვიძლია გავლენის მოხდენა. არ გვინდა ვიფიქროთ იმაზე, რაზეც გავლენა არ გვაქვს“.
