2025 წელს ქართველ სპორტსმენებს სხვადასხვა სახეობაში არაერთი გამოწვევა ელით, გულშემატკივარი ახალი გამარჯვებების მოლოდინშია. წელი წარმატებულად დაიწყეს ქართველმა ხელბურთელებმა. რუმინეთში გამართულ “კარპატის თასზე” საქართველოს ხელბურთელთა ეროვნულმა ნაკრებმა 2 მატჩი მოიგო და შეჯიბრი მეორე ადგილზე დაასრულა. ტურნირის ბომბარდირი 33 გოლით, საქართველოს ნაკრების ერთ-ერთი ლიდერი, ევროპული ხელბურთის ერთ-ერთი ნიჭიერი ხელბურთელი, გიორგი ცხოვრებაძე გახდა.
გიორგიმ ხელბურთის თამაში 7 წლისამ დაიწყო, 15 წლის უკვე საფრანგეთში “მონპელიეში” გადავიდა, ამჟამად კი გერმანიაში “გუმერსბახში” თამაშობს.
საქართველოს ნაკრებთან ერთად გიორგი ცხოვრებაძემ გასულ წელს ევროპის ჩემპიონატზე ითამაშა და ევროპირველობაზე საქართველოსთვის პირველ შეხვედრაში ნიდერლანდების წინააღმდეგ მატჩის საუკეთესო მოთამაშე გახდა. ტრავმის მიუხედავად, ინდივიდუალური სტილით, გიორგიმ თავი მთელ მსოფლიოს დაამახსოვრა.
მიზნებზე, პირად კარიერასა და ხელბურთის განვითარების დინამიკაზე 23 წლის ხელბურთელმა, გიორგი ცხოვრებაძემ LaGazzetta.ge-სთან ინტერვიუში ისაუბრა:
- “კარპატის თასის” ბომბარდირი გახდი, საქართველოს ნაკრებმა სამიდან ორი მატჩი მოიგო და მეორე ადგილი დაიკავა, მოლოდინი და შედეგი რამდენად არის შესაბამისობაში?
- 2 თამაშის მოგება ჩვენთვის ძალიან კარგია, ასევე, ჩვენს გუნდში ახალგაზრდა ხელბურთელებმა ითამაშეს და ამ წარმატებაში წვლილი შეიტანეს. პირველი თამაში სერბეთთან, ვფიქრობ, კარგი არ იყო, შეგვეძლო ამ მატჩის და ტურნირის მოგება, თუმცა 5 ძირითადი მოთამაშე გვაკლდა. სასიხარულოა 2 მატჩის მოგება, რაც შეეხება ჩემს მომზადებას, ჩამოსვლამდე სპეციალურად ვვარჯიშობდი იმ კომპონენტებში, რაც აქ გამომადგებოდა.
- შემდეგი მატჩი ევროპის ჩემპიონატის შესარჩევ ეტაპზე ბოსნია და ჰერცეგოვინასთან გელით, რას იტყვი ამ გუნდზე?
- ბოსნიას და ჰერცეგოვინას ევროპის ჩემპიონატზე მოვუგეთ, თუმცა ახლა სხვა მწვრთნელი ჰყავთ, ერთხელ მოვუგეთ და ახლაც მოვუგებთ - ასე არაა. ძალიან ძლიერი და რთული გუნდია, თუმცა ვფიქრობ, ჩვენ გვაქვს რესურსი ამ გუნდთან გავიმარჯვოთ და ასევე, გვაქვს შესაძლებლობა კვლავ გავიდეთ ევროპის ჩემპიონატზე. რთული იქნება, მაგრამ შეუძლებელი არ არის. თუ კვლავ მოვახერხებთ ევროპის ჩემპიონატზე თამაშს, ეს ძალიან კარგი იქნება, ქართული ხელბურთის ცნობადობის ამაღლებისა და რა თქმა უნდა, ქართველი ხელბურთელებისთვის.
- გასულ წელს ევროპის ჩემპიონატზე წარმატებით იასპარეზე, რამდენად დიდი გამოცდილებაა და რამდენად იზრდება ქართველი ხელბურთელებისთვის საკლუბო დონეზე განვითარების შესაძლებლობა?
- ევროპის ჩემპიონატს ყველა დიდი გუნდი აკვირდება და ხელბურთელებს ახალ შესაძლებლობებს აძლევს, გზას გიხსნის. ევროპის ჩემპიონატზე კარგად ვითამაშე, თუმცა ფეხის ტრავმა მქონდა, აქედან დავიწყე ორი ფეხით ხტომა და თავი იმ დონეზე გამოვავლინე, რომ ჩემი მოძრაობა შემეტანა ამ სპორტში. ჩემი აზრით, ევროპირველობაზე, მსოფლიოს ჩემპიონატსა და ოლიმპიადაზე თამაში უმნიშვნელოვანესია, არამხოლოდ როგორც ხელბურთელის პროფესიული ზრდისთვის, არამედ, ქვეყნის ცნობადობის გაზრდისთვისაც.
- ბოლო პერიოდში საქართველოში ხელბურთის განვითარებაზე რას იტყვი, რამდენად იზრდება ნაკრების კონკურენტუნარიანობა?
- გარკვეული წინსვლა გვაქვს, თუმცა კარგი იქნება თუ უფრო მეტი ადამიანი მოვა ჩვენს საგულშემატკივროდ. დასწრება თავისუფალია, შესაბამისად, ბილეთის ყიდვის პრობლემა არ აქვს გულშემატკივარს. როცა სავსე დარბაზში თამაშობ და ქომაგის ხმა გესმის, ეს მეტი სტიმულია და გამარჯვებაში მნიშვნელოვნად გეხმარება. გულშემატკივრის მხარდაჭერის ფონზე უძლიერესი გუნდის დამარცხებაც შესაძლებელია, თან საქართველოში განსაკუთრებული გულშემატკივრობა იციან. ფართო საზოგადოებამ კარგად არც იცის, როგორი სანახაობრივია ხელბურთი, ზოგმა ისიც არ იცის, რომ ევროპის ჩემპიონატზე ვითამაშეთ. იმედი მაქვს, რომ ეს ყველაფერი შეიცვლება. ზოგჯერ კალათბურთელი ან ფრენბურთელი ვგონივარ ხოლმე.
- როდის დაინტერესდი ხელბურთით?
- 161-ე სკოლაში ვსწავლობდი, კალათბურთის გაკვეთილები გვქონდა ხოლმე, ზოგადად, ბავშვობიდანვე მიყვარდა სპორტი, კალათბურთს და ფეხბურთსაც კარგად ვთამაშობდი. სკოლაში ერთხელ ხელბურთელთა ეროვნული ნაკრების მწვრთნელი ტიტე კალანდაძე მოვიდა და რომ ნახა ჩემი თამაში, შემდეგ ჩემს მშობლებს გაესაუბრა, მაშინ 7 წლის ვიყავი და ტიტესთან ხელბურთზე ვარჯიში დავიწყე.
- სანაკრებო და საკლუბო დონეზე შენი მთავარი მიზანი რა არის?
- საკლუბო დონეზე მინდა ყველაფრის მოგება, რაც შესაძლებელია რომ მოვიგო, - ჩემპიონთა ლიგა, ევროპის ლიგა, ბუნდესლიგა და იმ ქვეყნების ჩემპიონატი, სადაც მომავალში ვითამაშებ. ნაკრებთან ერთად, რა თქმა უნდა, მასშტაბურ ტურნირებზე თამაშს ვისურვებ, მინდა საქართველოს ნაკრებმა ევროპის ჩემპიონატზე რეგულარულად ითამაშოს, ასევე, მსოფლიოს ჩემპიონატზე და ოლიმპიადაზე ვიასპარეზოთ. მთავარია სტაბილურად ვითამაშოთ და შემდგე შედეგიც მოვა. ევროპის ჩემპიონატზე რესურსი რომ არ გვქონოდა ვერ მოვხდებოდით. ერთხელ თუ შევძელით ე.ი. ახლაც შეგვიძლია, თან ისეთი ჯგუფიდან გავედით, სადაც შვეიცარია და უნგრეთი იყო და ახლა რატომ არ შეიძლება ისეთი ჯგუფიდან გასვლა, სადაც საბერძნეთი და ბოსნია და ჰერცეგოვინაა.
16 წლის ვიყავი და ვარსკვლავების გვერდით ვთამაშობდი, ვფიქრობ, არ არსებობს ვინმე, ვისთანაც ვერ მოვიგებ, ყოველთვის გავდივარ მონდომებით, ვიცი ვინ ვარ, რა შემიძლია და საკუთარ თავს ვეუბნები: ამ გუნდმა რატომ უნდა მომიგოს? - ასე ვუყურებ ყველა თამაშს. საქართველოს ნაკრები ჩემთვის კიდევ სხვა დატვირთვაა, ჩემი სამშობლოა, ჩემი ქვეყნის სახელით გავდივარ სათამაშოდ და ეს კიდევ სხვა პასუხისმგებლობაა. მინდა ჩვენმა ნაკრებმა წარმატებულ შედეგებს მივაღწიოთ, მასშტაბურ ტურნირებზე ჯერ რეგულარულად უნდა ვითამაშოთ, რა თმა უნდა ევროპის, მსოფლიოს ჩემპიონატისა და ოლიმპიადის მოგება ყველას გვინდა, მაგრამ რაღაც დონემდე უნდა მივიდეთ, მთავარია რეგულარულად ვითამაშოთ ამ დონეზე. ერთი დღეში ვერ მოვიგებთ ყველაფერს.
- ამჟამად გერმანიაში "გუმერსბახში" თამაშობ, რა გეგმები გაქვს ამ გუნდთან ერთად?
- გუმერსბახი არის ბუნდესლიგის პირველი გუნდი, ძლიერი და ტიტულიანი გუნდია ევროპაში. წინა წელს კარგი სეზონი გვქონდა, წლის საუკეთესო გოლის ავტორი გავხდი. ამ ეტაპზე კვლავ მოვიაზრები საუკეთესოთა შორის. ბუნდესლიგამ კარგი შესაძლებლობა მომცა განვითარებისთვის. მინდა ეს გუნდი იყოს ერთ-ერთი ეტაპი ჩემს კარიერაში, რომელიც დიდ მიზნებამდე მიმიყვანს და ტურნირებს მომაგებინებს. ამ გუნდთან ერთად თუ იქნება გამიხარდება, თუმცა ვცდილობ ჩარჩოები არ დავუწესო საკუთარ თავს, ბევრს ვშრომობ, ვმუშაობ საკუთარ თავზე, რათა ჩამოვყალიბდე ძალიან კარგ ხელბურთელად.
- რომელ გუნდში თამაშს ისურვებდი?
- არის რამდენიმე გუნდი, რომელიც ბავშვობიდან ძალიან მიყვარს, “კილი” ან “ვერსპრემი,” თუნდაც “ბარსელონა,” მაგრამ საშუალო დონის გუნდშიც რომ გადავიდე და მათთან ერთად დიდ ტურნირებზე გავიმარჯვოთ, ესეც სასიხარულოა. მინდა ჩემპიონთა ლიგა მოვიგო, ახლა ევროლიგას ვთამაშობთ და ვნახოთ, როგორ განვითარდება მოვლენები.
- ფრანგულ “მონპელიეში” 4 სეზონი გაატარე, რა მოგცა ამ კლუბმა?
- “მონპელიემ” ძალიან ბევრი რამ მომცა. საფრანგეთში რომ ჩავედი მალევე გავხდი 16 წლის, შეიძლება ითქვას, პატარა ვიყავი და სხვა დონის გამოწვევა და კონკურენცია იყო ჩემთვის. მთავარი იყო ის, რომ ვისწავლე როგორ გადამელახა დაბრკოლებები და ფსიქოლოგიური ბარიერები, რაც სპორტსმენისთვის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია. როცა დიდ გუნდში ადგილი დავიმკვიდრე, დამოკიდებულება არ იყო ჯანსაღი. ვთვლი, როცა დიდი მოთამაშე ხარ და ახალგაზრდა მოთამაშე მოდის, მას უნდა დაეხმარო, გვერდზე დაუდგე და არა კონკურენცია გაუწიო, რათა არ გაჯობოს. 2018 წელს ჩემპიონთა ლიგაც მოვიგეთ, გარკვეული წვლილი მეც შევიტანე, რამდენიმე მატჩში ვითამაშე. მინდა ახალგაზრდებს ვუთხრა, რომ არ აქვს მნიშვნელობა, რა ასაკში ხარ, ფსიქოლოგიური წნეხი სულ იქნება, გარკვეული იმედგაცრუებაც, მაგრამ სულ ვპოულობდი ძალას რომ ეს გადამელახა. “მონპელიემ” შანსი მომცა, გამომაჩინეს, შევძელი ნიჭის გამოვლენა, რასაც ყოველთვის ვაფასებ.
საფრანგეთში წავედი უზარმაზარ გუნდში, ნიჭიერი ახალგაზრდა ფეხბურთელი და ჯერ არაფერი მქონდა დამტკიცებული. ყველა ქვეყანას თავის წესი აქვს. გერმანიაში როცა ჩამოვედი, უკვე იცოდნენ რა შემეძლო, თუმცა ყველა თამაშზე უნდა დაამტკიცო რა შეგიძლია და მე პირადად, საკუთარ თავთან მაქვს მოთხოვნა, რასაც ვშრომობ ის ყველაფერი თამაშზე უნდა გამოვავლინო.
- რას ნიშნავს საქართველოს ნაკრებში თამაში?
- მე ძალიან პატარა, 15 წლის, ვიყავი როცა ნაკრებში ვითამაშე. სხვა გრძნობაა. ყოველთვის ვამაყობ რომ ქართველი ვარ და განსაკუთრებით მიხარია ჩვენი ნაკრების ფორმით თამაში, ამით ძალიან ბედნიერი ვარ.
- რას ეტყვით ახალგაზრდა ხელბურთელებსა და ზოგადად ადამიანებს, რომლებიც ახლა იწყებენ ბრძოლას მიზნისთვის?
- ძალიან რთულია ხელბურთში მაღალ დონეზე ახვიდე, მაგრამ თუ საკუთარ თავში დარწმუნებული ხარ, ყველაფერს შეძლებ. შეიძლება ზოგჯერ თვითრწმენა დაკარგო, მაგრამ ამის არ უნდა შეგეშინდეს, ეგ ყველას ემართება. თუ ევროპაში წახვალ სათამაშოდ, უნდა იცოდე, რომ ბევრი შრომაა საჭირო. როცა შენ თავში დარწმუნებული ხარ რომ ეს გინდა, აუცილებლად გამოგივა. თუ ფიქრობ, რომ რაღაც არ გამოვა, აუცილებლად უნდა გაისხენო შემთხვევები, როცა ადამიანები წარმოუდგენელ რაღაცებს აღწევენ. მთავარია დაისახო მიზანი, ყველაფერი გაიღო, არ დანებდე, ბოლომდე ჩადო სული და გული და აუცილებლად მიაღწევ, შეუძლებელი არაფერი, საკუთარ თავს ლიმიტი არ უნდა დავუწესოთ.
