დრო არასდროს ყოფილა ისეთივე ზანტი და ნელი, როგორც გენოს ფინალურ „ომში“, რადგან ირანელ ზარესთან მარტივად მოგებული დაპირისპირება ომად მას შემდეგ იქცა, რაც პირველი პერიოდის 11:1 ვადაზე ადრე მოგება გენოს ირანელების ჩელენჯის შემდეგ არ ჩაუთვალეს. ამის შემდეგ ზარემ დაიწყო ქულების მოპოვება და 10:9-ზე, ჭიდაობას ვეღარ, უბრალოდ დროს ვუყურებდი, გენოს ხელი აწუხებდა, ექიმების დახმარებაც დაჭირდა, საქართველოც წუხდა და ტოკიოს ფინალი უტრიალებდა ყველას თავში, მაგრამ იმ ტაბლოზე, რომლის ეკრანი ჩემგან სანახევროდ ჩანდა, მახსოვს როგორ დაეწერა ნულები და ბედნიერი გენო მახსოვს, მაშინ დავიჯერეთ და სახალხო ზეიმი დაიწყო...
"ერთი ოცნება მაქვს ლადო (ხინჩეგაშვილი) ვნახე ოლიმპიური ჩემპიონი, ახლა მინდა გენომ მოიგოს ოლიმპიადა, ხალხმა არ იცის რამდენს შრომობს, რამდენ სიკეთეს აკეთებს ჩუმად და როგორ იბრძვის," - მითხრა ერთხელ გენო პეტრიაშვილის პირადმა მწვრთნელმა, ნუგზარ სხიერელმა. სამწუხაროდ, ნუგზარ სხირელი გარდაიცვალა და ვერ ნახა გენო პეტრიაშვილის დიდება, თუმცა ჩვენ ყველამ ვნახეთ როგორ იბრძოლა და გაიმარჯვა....
11 წლის გენომ 3 თვე გაატარა ოკუპანტების ტყვეობაში, გორელმა ბიჭმა კი 2024 წლის 10 აგვისტოს მოპოვებული ოლიმპიური ჩემპიონობა შინდისის გმირებს მიუძღვნა ......
გენოზე ბევრი რამის მოყოლა შეიძლება, მაგრამ ამ პატარა ამბით ყველაფერი ცხადია...
გენოს დიდებით გახარებულებმა პარიზის მეტროში გადავინაცვლეთ და სირბილით გავუყევით ლაბირინთებს, რომელსაც მაგიურ სანახაობამდე მივყავდით....
გამარჯვება განვლილი გზით და მისი უნიკალურობით ფასდება, უნიკალურობა ორივე ოქროში ბევრია. ლაშა ტალახაძე პირველი სპორტსმენია დამოუკიდებელი საქართველოს ისტორიაში, რომელმაც 3 ოლიმპიური ოქრო დაისაკუთრა, ლაშა ზედიზედ სამჯერ გახდა ოლიმპიური ჩემპიონი. ქართველ ძალოსანს კახი კახიაშვილს, ასევე, 3 ოლიმპიური ოქრო აქვს, თუმცა 2 საბერძნეთის სახელით. საქართველოდან სოხუმელ მძლეოსან ვიქტორ სანეევს ჰქონდა მხოლოდ 3 ოლიმპიური ოქრო, თუმცა საბჭოთა კავშირის სახელით.
ლაშამ ცოტა გვანერვიულა, მაგრამ ნატკენი ხელით, მებრძოლი სულით, ექიმების დახმარებითა და გიორგი ასანიძის ზუსტი არითმეტიკით, ჩემპიონობას წინ ვერაფერი აღუდგა...
თქვენ გენოსთან არ იყავით? აქაც მოხვედით? - ასეთი იყო სამგზის ოლიმპიური ჩემპიონის კითხვა ქართველ ჟურნალისტებთან და ლაშამაც გენოთი დაიწყო, როგორ აღმოჩნა ქართველი ფალავანი ქართველი უძლეველი გოლიათის მოტივაცია....
მაყურებლისთვის ხშირად მომიყოლია 2008 წლის 13 აგვისტოს გამარჯვების შესახებ, როგორ გახდენენ მანუჩარ კვირკველია და ირაკლი ცირეკიძე ერთ დღეს ოლიმპიური ჩემპიონები, საქართველოში ომის ფონზე, ერთ დღეში ორჯერ როგორ აჟღერდა საქართველოს ჰიმნი პეკინში და რომ ეს აქამდე არასდროს მომხდა. ახლა ეს ყველაფერი (ომის გარეშე) განმეორდა და საქართველოს დამოუკიდებლობის ისტორიაში მეორედ, მსოფლიომ ევროპის ცენტრიდან საქართველოს ჰიმნს ორჯერ მოუსმინა, საქართველოს დელეგაციამ მეორედ მოახერხა ოლიმპიადაზე 3 ოქროს მედლის მოპოვება (აქამდე 2008-ში) ამ მონაცებით, თუმცა დღეს გივი მაჭარაშვილი ფინალშია და ოქროს მოპოვების შემთხვევაში, ახალ ისტორიას შექმნის.. 4 ოქრო ერთ ოლიმპიადაზე...
02:10 საათზე გამოვედი დარბაზიდან, სტაფის წევრმა გამომაცილა, ლიფტის წევრი შემხვდა გამოსვლისას, ლიფტში მკითხა საიდან ხარო? მე ქართველი ვარ-მეთქი და მთელი დიდგორ-შამქორ-ბასიანი ჩავდე ამ სამ სიტყვაში, თავად აღფრთოვანდა, ბედნიერი ხარ - ლაშა ტალახაძე გყავთო, დღეს გენომაც მოიგო-მეთქი და შესანიშნავიაო. სპორტი ეროვნული იდენტობის ნაწილი რომ არის ასეთ დროს, ყველაზე მასშტაბური სპორტული ტურნირის მთავარ ეპიცენტრში კიდევ უფრო მძაფრად იგრძნობა, როცა დროშას ხედავენ არავის სჭირდება შეხსენება ვინ ხარ, რადგან ყველას ახსოვს ეს დროშა, ტატამიდან, ხალიჩიდან, ფიცარნაგიდან, რინგიდან და ა.შ. ყველას ახსოვს, იმიტომ რომ დღეს, გუშინ და კიდევ სხვა დროს, ყველაზე პომპეზური ტურნირის დროს, ყველაზე მაღალ ადგილას მედიდურად აღიმართება ხოლმე, რასაც თავისუფლების დიდება მოჰყვება და არსად, არასდროს არავინ არ ამაყობს და არ ტკბება ისე ამ მომენტით, როგორც პატარა საქართველო და ამ ქვეყნის დიდი სპორტსმენი, რომელიც გუშინ, პირობების, შესაძლებლობების, ბარიერებისა და დაბრკოლებების მიუხედავად, მაინც იბრძოდა, მაინც ომობდა. ამ დღეზე მხოლოდ ოცნება შეეძლო, ახლა კი აქაა, აქ არის თავის ხალხთან და სამშობლოსთან ერთად, რომელსაც მისცა შანსი მსოფლიომ ნახოს, ახლიდან გაიცნოს და დაიმახსოვროს, როგორ შრომობენ, იბრძვიან, იმარჯვებენ და ადიდებენ თავისუფალ სამშობლოს საქართველოში....
საქართველოს დელეგაციის ანგარიშზე პარიზის ოლიმპიადიდან ამ დროისთვის 3 ოქროს, (ლაშა ბექაური - ძიუდო, გენო პეტრიაშვილი - თავისუფალი ჭიდაობა, ლაშა ტალახაძე- ძალსონობა) 2 ვერცხლის (ტატო გრიგალაშვილი, ილია სუალმანიძე - ძიუდო) და 1 ბრინჯაოს (ლაშა გურული, კრივი) მედალია.
