ევროპა ლიგის ფინალში დანაყრებულის როლში იყო ჩაბი ალონსო - სპეციალისტი, რომელმაც სამწვრთნელო კარიერის სტარტზევე, ახალგაზრდულ ასაკში მიაღწია იმას, რაც ბევრისთვის საოცნებოა. მოშიმშილეს ამპლუაში კი მოგვევლინა ჯან პიერო გასპერინი - სპეციალისტი, რომელიც უკვე 20 წელზე მეტია, რაც ტიტულებს არის მოწყურებული.
ესპანელი მწვრთნელი თავის ამჟამინდელ საქმიანობაში სრულფასოვნად ჩაერთო სულ რაღაც ორი წლის წინ და მის სახელზე უკვე ფიქსირდება ბუნდესლიგის ჩემპიონობა, თანაც რეკორდული წაუგებელი სერიით. იტალიელი ტაქტიკოსი კი საპირისპიროდ, უკვე ათწლეულებია, რაც დიდ ფეხბურთში რაღაცის მიღწევას ცდილობს.
დანაყრებულისა და მოშიმშილეს მცნებას რომ თავი დავანებოთ, ერთი შეხედვით, ეს იყო წარმატებული ახალგაზრდა მენეჯერისა და მის ფონზე არც ისე წარმატებული, უკვე ასაკში მყოფი დამრიგებლის დუელი. ლევერკუზენის ბაიერის მწვრთნელისგან განსხვავებით, ბერგამოს ატალანტას წინამძღოლს თავისი კარიერის სტარტზე არავინ ეძახდა მადრიდის რეალში, მიუნხენის ბაიერნში ან ლივერპულში.
66 წლის მწვრთნელი თავის შანსს ძალიან დიდხანს ელოდა. მის მიერ დამოძღვრილი "ლა დეა" პერიოდულად აოცებდა საფეხბურთო ევროპას, იქნებოდა ეს ვალენსიას განადგურება ჩემპიონთა ლიგის პლეი-ოფში თუ მერსისაიდიდან მოგებით დაბრუნება, თანაც 2-ჯერ. ამის მიუხედავად, "შავ-ლურჯებს" სრულფასოვან და სერიოზულ წარმატებამდე ყოველთვის რაღაც აკლდათ.
გარდატეხა მოხდა მიმდინარე სეზონში, როდესაც გასპერინიმ სასწორზე ყველაფერი დადო. ის არის მკაცრი, ცივსისხლიანი და უკომპრომისო - იგივე მუხტით მისი გუნდის მოთამაშეებიც "მოიწამლნენ". იტალიელი ტაქტიკოსისთვის არ ჰქონდა მნიშვნელობა თუ ვინ იქნებოდა მეტოქე: იურგენ კლოპის "წითლები", ალონსოს "ფარმაცევტები" თუ პირობითი რაკოვი, ის სამივეს ერთნაირი ცივსისხლიანობით გაუსწორდა.
გასპერინის გუნდი ევროპა ლიგის ფინალში არ გაჩერებულა არც პირველი, არც მეორე და არც მესამე გოლის შემდეგაც კი. პირიქით, ყოველი გატანილი ბურთის შემდეგ, გევის სთეიდიუმის ბინადრები უფრო დიდ აზარტში შედიოდნენ. იგივე სცენარი იყო სქაუზერებთანაც, არავითარი სიფრთხილე და უკან დახევა, ბოლომდე წინ!
ერთი სიტყვით, იტალიელი მწვრთნელი იყო ბევრად უფრო მოტივირებული, ვიდრე მისი 42 წლის ოპონენტი. ამასთან ერთად, ატალანტას წარმატების საიდუმლო არ იმალება მხოლოდ ამაღლებულ მოტივაციაში, ჯან პიერომ ალონსო ტაქტიკურადაც დაჯაბნა. ბერგამასკებს მოედანზე გამოსდიოდათ ყველაფერი, "შავ-წითლებს" კი არაფერი.
ბაიარენას ბინადრები ჰგავდნენ იმ გუნდს, რომელიც ესპანელი მწვრთნელის მოსვლამდე იყო. "ლა დეამ" ევროპა ლიგის ფინალში ეფექტურად გამოიყენა თავისი მთავარი იარაღი: პერსონალური პრესინგი. "შავ-ლურჯების" წინახაზში მყოფი 5 მოთამაშე ლევერკუზენის უკანახაზს უბრალოდ მოსვენებას არ აძლევდა.
გასპერინის შეგირდებმა ასევე უმარტივესად გაანეიტრალეს ფლორიან ვირტცი, რომელსაც მუდმივად მეურვეობდა ცენტრალური მცველებიდან ერთ-ერთი. ამის გარდა, გევის სთეიდიუმის ბინადრები იგებნენ პრაქტიკულად ყველა ორთაბრძოლას. იყო სიხისტეც: ევროპა ლიგის ჩემპიონები საერთო ჯამში 21-ჯერ დაჯარიმდნენ.
ამის მიზეზი არ არის ბაიერის ფეხბურთელების სისწრაფე, უბრალოდ ატალანტას მოთამაშეებს აქვთ თამაშის ასეთი სტილი - ისინი აგრესიულები და ხისტები არიან. ეს არის იტალიელი ტაქტიკოსის მოგება და რაც შეეხება გმირს ფეხბურთელებს შორის, ასეთად მოგვევლინა ადემოლა ლუკმენი, რომელმაც ჰეტ-ტრიკით "ფარმაცევტები" უბრალოდ გათიშა.
ჯან პიეროს სიმკაცრეზე უკვე ვისაუბრეთ. ყველაზე მეტ შენიშვნას ის აძლევს სწორედ ნიგერიელ თავდამსხმელს, რომელსაც ვარჯიშებზე პრაქტიკულად არ ინდობს. როგორც ვხედავთ, ამ ყველაფერმა მაქსიმალური შედეგი გამოიღო. "შავ-წითლებთან" ნათამაშები ფინალის შემდეგ, ბერგამასკები შინ ნანატრი ტიტულით დაბრუნდნენ.
