ჯონ ობი მიკელი: "შენ ბრწყინვალე კარიერა გქონდა, როგორია ახლა საქართველოში თამაში?"
სახო: "ფეხბურთს განსხვავებული გამოცდილების დასაგროვებლად ვიყენებ. მე პარიზში დავიბადე, მქონდა ბედნიერება მეთამაშა ჩემი ქალაქის გუნდში. შემდეგ შევძელი და ვითამაშე დიდ ბრიტანეთში, ლივერპულში. ეს ჩემთვის საოცარი გამოცდილება იყო. ყველა გუნდი ჩემთვის მნიშვნელოვან ცხოვრებისეულ გამოცდილებას ნიშნავს. მე ყოველთვის ჩემს მაქსიმუმს ვაკეთებდი, ყველას მიმართ პატივისცემას გამოვხატავ და ყოველთვის მჯერა იმის, რასაც ვაკეთებ."
ჯონ ობი მიკელი: "შესანიშნავია. ახლა მინდა შეადარო ლივერპული და საქართველო, სადაც ახლა თამაშობ. შეგვიდარე ეს ორი სივრცე, ამბობდი, რომ განსხვავება თვალშისაცემია."
სახო: "ფეხბურთს განსხვავებული გამოცდილების დასაგროვებლად ვიყენებ. მე პარიზში დავიბადე, მქონდა ბედნიერება მეთამაშა ჩემი ქალაქის გუნდში. შემდეგ შევძელი და ვითამაშე დიდ ბრიტანეთში, ლივერპულში. ეს ჩემთვის საოცარი გამოცდილება იყო. ყველა გუნდი ჩემთვის მნიშვნელოვან ცხოვრებისეულ გამოცდილებას ნიშნავს. მე ყოველთვის ჩემს მაქსიმუმს ვაკეთებდი, ყველას მიმართ პატივისცემას გამოვხატავ და ყოველთვის მჯერა იმის, რასაც ვაკეთებ."
ჯონ ობი მიკელი: "შესანიშნავია. ახლა მინდა შეადარო ლივერპული და საქართველო, სადაც ახლა თამაშობ. შეგვიდარე ეს ორი სივრცე, ამბობდი, რომ განსხვავება თვალშისაცემია."
სახო: "განსხვავება მართლაც დიდია. ყველაფერი სხვანაირია, ლიგა, გუნდი, მაგრამ, ვფიქრობ, როდესაც კარიერის ბოლო ეტაპზე ხარ ფეხბურთს სულ სხვა პერსპექტივიდან უყურებ, ახლა სამაგიერო უნდა გადავიხადო ყველაფრისთვის, რაც კარიერის განმავლობაში მიმიღია. მოვალე ვარ ახალგაზრდა მოთამაშეებს ჩემი გამოცდილება გავუზიარო. ეს ქვეყანა ფეხბურთს დიდ ყურადღებას უთმობს, აკეთებს ინვესტიციებს, დამწყები ფეხბურთელებისთვის მათ ბევრი კარგი და პერსპექტიული პროექტი აქვთ. ნაწილობრივ ამის შედეგი ჩვენ ევროპის ჩემპიონატზეც ვნახეთ, მათ ძალიან კარგად ითამაშეს."

ჯონ ობი მიკელი: "დიახ, მათ მართლაც ძალიან კარგი გამოსვლა ჰქონდათ."
სახო: "ეს ჩემთვის ძალიან კარგი გამოცდილებაა, კარიერის დასასრულისკენ რაღაცებს სხვანაირად უნდა შეხედო. როცა ლივერპულში ვიყავი მხოლოდ ერთი შვილი მყავდა, ახლა ოთხი მყავს."
ჯონ ობი მიკელი: "დიახ, ცხოვრება მიდის და რაღაცები იცვლება. შენ მითხარი, რომ შენი შვილები იქ თავს ბედნიერად გრძნობენ და ისინი ძალიან კარგი ბავშვები არიან, თქვენი ახალი საცხოვრებელი ადგილიც ბრწყინვალეა და შენს ოჯახს იქ ცხოვრება მოსწონს."
სახო: "ზუსტად. როცა მათგან პირველი ზარი მივიღე გაოცებული ვიყავი. თავდაპირველად ვუთხარი, რომ საქართველოთი დაინტერესებული არ ვიყავი, შემდეგ ტელეფონი გამოვრთე. ჩემმა ცოლმა შემომხედა და მკითხა - ვინ იყოო. ვუთხარი, რომ მნიშვნელოვანი არავინ, უბრალოდ საქართველოდან დამირეკეს და იქ წასვლა შემომთავაზეს. შემდეგ მან ტელეფონით საქართველოზე ინფორმაციის შეგროვება დაიწყო, მითხრა, რომ იქ ზღვის სანაპიროც არის და ის, რომ არასდროს იცი ცხოვრებაში რა მოხდება."
სახო: "ზუსტად. როცა მათგან პირველი ზარი მივიღე გაოცებული ვიყავი. თავდაპირველად ვუთხარი, რომ საქართველოთი დაინტერესებული არ ვიყავი, შემდეგ ტელეფონი გამოვრთე. ჩემმა ცოლმა შემომხედა და მკითხა - ვინ იყოო. ვუთხარი, რომ მნიშვნელოვანი არავინ, უბრალოდ საქართველოდან დამირეკეს და იქ წასვლა შემომთავაზეს. შემდეგ მან ტელეფონით საქართველოზე ინფორმაციის შეგროვება დაიწყო, მითხრა, რომ იქ ზღვის სანაპიროც არის და ის, რომ არასდროს იცი ცხოვრებაში რა მოხდება."
სახო: "მომდევნო დღეს ისევ დამირეკეს, მე ვთხოვე, რომ ჩემი ოჯახისთვის ერთკვირიანი გაცნობითი მოგზაურობა მოეწყოთ. ჩემი ცოლი ჩავიდა იქ, დაათვალიერა სკოლები და საცხოვრებელი ადგილები. ერთი კვირის შემდეგ დაბრუნდა, იქაურობა მას ძალიან მოეწონა, იქ მშვენიერი პირობებია. ბავშვებისთვის ამერიკული და ევროპული სკოლებიც არის. ლამაზ სანაპიროსთან ახლოს მთებიც არის, სადაც ზამთარში სრიალი შეგიძლია, მთიანი ადგილებიც ბევრია ულამაზესი ხედებით. გაკვირვებული დავრჩი და ვთქვი, რომ ვიფიქრებდი, რადგან ჩემს ასაკში ყველაზე მნიშვნელოვანი ოჯახი და ოჯახის კეთილდღეობაა. თუ ჩემი უახლოესი ადამიანები თავს კარგად არ იგრძნობენ, ასეთ ადგილას არ წავალ. მათ იქაურობა მოეწონათ. ამის შემდეგ კლუბთან მოლაპარაკებები დავიწყე, ახალგაზრდა მოთამაშეებისთვის მათ ძალიან პერსპექტიული გეგმა და ორიგინალური ხედვა ჰქონდათ. მომავალთან დაკავშირებით ჩვენ ერთნაირი დამოკიდებულება გვქონდა, ამიტომაც ჩავთვალე, რომ ეს კარგი გამოცდილება იქნებოდა. და, აი ასე, იქ წავედი."









