44 შეხვედრა, 37 გოლი - ასეთი მონაგარით დაასრულა ქართველმა თავდამსხმელმა თავისი პირველი წელი "თეთრ-წითლებში". ის ერედივიზიონსა და ევროთასებზეც იტანდა გოლებს. "ღმერთის შვილების" ფორვარდმა უეფას თასზე 6 გოლი გაიტანა, ლუის ნაზარიო დე ლიმა რონალდო მსგავსად, რომელიც ოქროს ბურთის იმდროინდელი მოქმედი მფლობელი იყო.

უეფას თასის 1997-1998 წლების სეზონის საუკეთესო ბომბარდირი გახდა მომავალი მსოფლიო ჩემპიონი, სტეფან გივარში, რომელმაც მორტენ ოლსენის გუნდის ფორვარდსა და ბრაზილიელ შემტევს მხოლოდ ერთი ბურთით აჯობა. რაც შეეხება ერედივიზიას, აიაქსის 24-ე ნომერი იქაც მე-2 იყო, მაგრამ სხვაობა საუკეთესო გოლეადორსა და მის მდევარს შორის გაცილებით უფრო დიდი აღმოჩნდა.
არველაძემ ერედივიზიონის 31 შეხვედრაში 25 გოლი გაიტანა, საუკეთესო ბომბარდირმა, არნემის ვიტესის თავდამსხმელმა, ნიკოს მახლასმა კი 32 თამაშში 34 ბურთი. შედეგი იმდენად შთამბეჭდავი იყო, რომ ბერძენმა ფორვარდმა სეზონის ბოლოს ოქროს ბურთიც მოიგო. ამის გარდა, ის ოქროს ბურთის ნომინანტებს შორის აღმოჩნდა და საბოლოო გამოკითხვაში 28-ე პოზიცია დაიკავა.

"არწივების" თავდამსხმელის საგოლე სერია შემდეგ სეზონშიც გაგრძელდა, მაშინ, როდესაც ქართველი შემტევის კარიერაში ტრავმატული პერიოდი დაიწყო. შოთამ დაზიანება მიიღო ჩემპიონთა ლიგის ჯგუფური ეტაპის მატჩში, პირეოსის ოლიმპიაკოსის წინააღმდეგ. სეზონის ბოლოსთვის, მის ანგარიშზე სულ რაღაც 8 ბურთი იყო.
"ოლიმპიაკოსთან შეხვედრაში ჯვარედინი მყესების უკანა ნაწილის ტრავმა მივიღე. ოპერაცია იყო შეუძლებელი და ამის გარდა, ხრტილოვანი ქსოვილებიც დაზიანებული მქონდა. ვიტანჯებოდი რამდენიმე თვე, შემდეგ კი დავბრუნდი, მაგრამ აიაქსი იმ დროს უკვე სხვანაირი იყო, ოლსენი შეცვალა ვოუტერსმა, სეზონის ბოლოს კი ქსოვილების ოპერაცია მაინც გამიკეთეს", - იხსენებს ამსტერდამელთა ფორვარდი.
"ებრაელები" თავიანთი 24-ე ნომრის ტრავმიანობის ფონზე, ახალი თავდამსხმელის ძიებას შეუდგნენ და არჩევანი სწორედ ვიტესის ცხრიანზე შეაჩერეს. "თეთრ-წითლებმა" მახლასის სანაცვლოდ 8.6 მილიონი დოლარი გადაიხადეს, რაც იმ დროისთვის კლუბის ისტორიაში სატრანსფერო რეკორდი იყო.

ბერძენი თავდამსხმელის გარშემო დიდი აჟიოტაჟი იყო, არველაძე კი ნელ-ნელა ფორმაში ჩადგომას ცდილობდა. რაც შეეხება "ღმერთის შვილების" სასტარტო შემადგენლობას, პრიორიტეტულ ვარიანტად ნიკოსი ითვლებოდა, მაგრამ ზოგჯერ, ის და ქართველი ფორვარდი წყვილშიც თამაშობდნენ. საერთო ჯამში, ვიტესის ექს-შემტევის ტრანსფერი უარყოფითად შეფასდა და ამას რამდენიმე მიზეზი აქვს.
პირველი მიზეზი - აიაქსის ცხრიანი თავისი რეკორდული სატრანსფერი ღირებულების გათვალისწინებით, უდიდესი ზეწოლის ქვეშ იმყოფებოდა. მართალია, მახლასი თავს იჩენდა თითქმის ყოველ მეორე მატჩში (93 მატჩი, 44 გოლი ჯამში) მაგრამ ამსტერდამელი ქომაგები მისგან უფრო მეტს ითხოვდნენ. მეორე მიზეზი - გუნდში სუფევდა არეულობა, რის გამოც ზოგადად "ებრაელები" არასტაბილურად თამაშობდნენ.

"თეთრ-წითლებს" ყოველი სეზონის წინ ჰყავდათ ახალი მთავარი მწვრთნელი და თითოეული მათგანი გუნდში განსხვავებული ხედვით მოდიოდა. მორტენ ოლსენი შეცვალა იან ვოუტერსმა, შემდეგ მოვიდა კო ადრიანსე, ბოლოს კი რონალდ კუმანი. ეს ყველაფერი "ღმერთის შვილებმა" 4 სეზონის შუალედში გამოიარეს.
აიაქსის არასტაბილურობას შეეწირა გიორგი ქინქლაძეც, რომელმაც ნიდერლანდებში ვერაფერი მოახერხა ისეთი, რასაც ის მანჩესტერ სიტიში აკეთებდა. შოთა თავისი ბავშვობის მეგობრის ტრანსფერს ასე იხსენებს:
"ქინქლაძე იყო ინდივიდუალისტი და ლიდერი, აიაქსში კი ის ჩარჩოებში მოაქციეს. ამ ყველაფერთან ერთად, გიოს უწევდა მისთვის უჩვეულო, მარცხენა ფლანგზე ყოფნა, რადგან მის პოზიციაზე ამსტერდამში ლიტმანენი თამაშობდა".

დავუბრუნდეთ ბერძენ თავდამსხმელს და მისი "ებრაელებში" ვერდამკვიდრების მესამე მიზეზს. კუმანის მოსვლით, გუნდში დაიწყო თაობათა ცვლის პროცესი, 2001/02 სეზონის ჩემპიონობამ კი აჩვენა, რომ ნიდერლანდელი დამრიგებლის მიერ არჩეულმა ვექტორმა "თეთრ-წითლებს" როგორც იქნა წარმატება მოუტანა.
რონალდმა ახალი გუნდის შენება დაიწყო ზლატან იბრაჰიმოვიჩის გარშემო, ძველ გვარდიასთან ნელ-ნელა განშორების პარალელურად. ნიკოსი თავდაპირველად სევილიაში გაუშვეს განათხოვრების წესით, შემდეგ კი საერთოდ გაუწყვიტეს მას მოქმედი ხელშეკრულება. "ღმერთის შვილების" ფორვარდის თამაშის ხარისხი იმდენად დაეცა, რომ მისი ადგილი საბერძნეთის ნაკრებშიც აღარ იყო.
ამის შედეგად, ელადელები ევროპის ჩემპიონები აიაქსის ცხრიანის გარეშე გახდნენ. მოგვიანებით, ის რამდენიმე სეზონს ითამაშებს მშობლიურ კლუბებში, შემდეგ კი კარიერას დაასრულებს. მახლასისგან განსხვავებით, საქართველოს ნაკრების ფორვარდი ამსტერდამში არ ჩამქრალა, ტრავმირებულიც კი. ის ფაქტობრივად ორი წელი იმყოფებოდა ლაზარეთში, შემდეგ კი 20-ბურთიანი სეზონით დაბრუნდა.
"ებრაელების" 24-ე ნომერი გუნდს თავაწეული ტოვებს, როგორც ნამდვილი ლეგენდა. მას უთამაშია კლუბის მიერ ორგანიზებულ არაერთ საქველმოქმედო მატჩში, ნიდერლანდური გამოცემები კი ვეტერან შემტევს დღემდე იხსენებენ. არველაძემ "თეთრ-წითლებში" გაუძლო მასზე ძვირადღირებულ კონკურენტებს, დამრიგებლების ხშირ ცვლასა და ახალი თაობის ტალანტებსაც.












