წარსულს ჩაბარდა ყველა ის ხუმრობა თუ კონსპირაციული თეორია, რომელიც "შავ-წითლების" უიღბლობას უკავშირდებოდა. ამ გუნდს უწოდებდნენ ნევერკუზენსა და ვიცეკუზენს. პირველ შემთხვევაში გამოყენებულია ინგლისური სიტყვა "Never" (არასდროს), რაც ხაზს უსვამდა იმ ფაქტს, რომ ბაიარენას ბინადრები ჩემპიონები ვერასდროს ხდებოდნენ.
მეორე შემთხვევაში კი ხაზგასმულია ლევერკუზენის ვიცეჩემპიონის სტატუსი, რომელიც წარსულში ამ გუნდს ხშირად სდევდა თან. თავისი ისტორიის მანძილზე, ბაიერს გერმანიის ჩემპიონატის სეზონი 5-ჯერ აქვს დასრულებული მე-2 პოზიციაზე. ამ ყველაფრის გათვალისწინებით, როგორც აღვნიშნეთ, ჩემპიონობა "ფარმაცევტებს" არასდროს უზეიმიათ.
"შავ-წითლების" უიღბლობას ყველაზე კარგად ასახავს 2001/2002 წლების სეზონი, როდესაც 10 დღის შუალედში სამი ტიტული დაკარგეს. საუბარია ევროპის ყველაზე პრესტიჟული საკლუბო ტურნირის, გერმანიის ჩემპიონატისა და გერმანიის თასის შესახებ. განვავრცოთ ქრონოლოგიურად: 2002 წლის 4 მაისი, ბაიარენას ბინადრები შიდა ჩემპიონატის მოგების შანსს ბოლო ტურში კარგავენ.
ბუნდესლიგის ჩემპიონი დორტმუნდის ბორუსია გახდა, თუმცა რამდენიმე კვირით ადრე, ეს გუნდი ვერცხლის სინის პრეტენდენტად თითქოს აღარც განიხილებოდა. გერმანიის ჩემპიონატის დასრულებამდე რჩებოდა 3 ტური, ჩვენთვის კარგად ნაცნობი კლაუს ტოპმიოლერის მიერ გაწვრთნილი გუნდი კი მეზობელ რურელებს 5 ქულით უსწრებდა.
ყველა ერთხმად აღიარებდა, რომ ლევერკუზენი არ გაფლანგავდა ამ უპირატესობას, თუმცა საპირისპირო და პრაქტიკულად შეუძლებელი რამ მოხდა - ბაიერმა წააგო ზედიზედ ორი მატჩი, "შავ-ყვითლებმა" კი მოიგეს, რითაც ლიდერი მე-2 პოზიციამდე ჩამოაქვეითეს. რაც შეეხება ბოლო ტურს, "ფარმაცევტებმა" კი მოიგეს, მაგრამ თავისი თამაში არც ლიდერებმა დათმეს, რის შედეგაც ვერცხლის სინი მატიას ზამერის გუნდმა წაიღო.
შემდეგი, 2002 წლის 11 მაისი - გერმანიის თასის ფინალი, სადაც "შავ-წითლები" გელზენკირხენის შალკესთან დამარცხდნენ. ამ მატჩს ბაიარენას ბინადრები იგებდნენ, მაგრამ 67-85 წუთების შუალედში "მაღაროელებმა" 4 ბურთი გაიტანეს, რითაც მეტოქეს შანსი აღარ დაუტოვეს.
ბოლოს კი ლეგენდარული შეხვედრა გავიხსენოთ, 2002 წლის 14 მაისი - ჩემპიონთა ლიგის ფინალი, სადაც ტოპმიოლერის გუნდი მადრიდის რეალთან დამარცხდა. როდესაც ანგარიში იყო 1:1, ზინედინ ზიდანმა ფეხბურთის ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე ლამაზი გოლი გაიტანა, რითაც ლევერკუზენი ევროპაშიც ტიტულის გარეშე დატოვა.
ბაიერი ჩემპიონთა ლიგაზე ფავორიტად არ მიიჩნეოდა. ეს გუნდი ჯგუფურ ეტაპებზე განადგურდა ტურინის იუვენტუსთან (0:4) და ლონდონის არსენალთან (1:4), მაგრამ პლეიოფში გასვლა მაინც მოხერხდა. 8 საუკეთესო გუნდს შორის მოხვედრის შემდეგ, "ფარმაცევტებმა" უმძიმეს ბრძოლაში ჯერ ლივერპულს მოუგეს (4:2; 0:1), მოგვიანებით კი სტუმრად გატანილი ბურთების ხარჯზე მანჩესტერ იუნაიტედსაც (2:2; 1:1).
ფინალში კი, როგორც აღვნიშენთ, "შავ-წითლები" "სამეფო კლუბმა" შეაჩერა. ისმის კითხვა - რამ გამოიწვია ამ გუნდის კრახი 10 დღის შუალედში? უიღბლობას რომ თავი დავანებოთ, ბაიარენაზე თავი იჩინა გადაღლილობამ, რომელსაც ნელ-ნელა ემატებოდა ფსიქოლოგიური ზეწოლაც, ყოველი წაგებული მატჩის შემდეგ.
ტოპმიოლერი მთელ სეზონს თამაშობდა პრაქტიკულად ერთი და იმავე შემადგენლობით, როტაციის საშუალება უბრალოდ არ იყო. დიახ, ამ გუნდში ბრწყინავდნენ მიხაელ ბალაკი, ლუსიო ფერეირა, ზე რობერტო, დიმიტარ ბერბატოვი და სხვები, მაგრამ ლევერკუზენის სასტარტო შემადგენლობა თვიდან - თვემდე არ იცვლებოდა.
ცნობისთვის, შემდეგი სეზონი ბაიერმა ბუნდესლიგაში მე-15 ადგილზე დაასრულა. კლუბის იმდროინდელი მენეჯერი, რაინერ კალმუნდი აცხადებდა, რომ "ფარმაცევტები" 2002 წლის მაისში მომხდარი ამბებით გამოწვეული შოკისგან ვერ გამოდიოდნენ. რაც შეეხება სხვა ვიცეჩემპიონობებს: ორი წლით ადრე, "შავ-წითლებმა" ასევე ბოლო ტურში დათმეს პირველი პოზიცია.
ბაიარენას ბინადრები "რეკორდმაისტერს" სამი ქულით (73:70) უსწრებდნენ, თუმცა ბოლო ტურში მეათეადგილოსან უნტერხახინგს ვერაფერი მოუხერხეს. კრისტოფ დაუმის გუნდის ფიასკო დაიწყო ბალაკის ავტოგოლით, პარალელურ მატჩში კი ბავარიელები უკვე 3:0-ს იგებდნენ. შედეგად, 73:73, ყველაფერი გადაწყვიტა ბურთების შეფარდებამ, რომელშიც უკეთესი ბალანსი ოტმარ ჰიტცფელდის შეგირდებს ჰქონდათ.
ალბათ, ახლა უკვე ყველასთვის გასაგებია, თუ რატომ ეძახდნენ ლევერკუზენს "Neverkusen"-ს. ამ გუნდის მთავარი ვარსკვლავი 2000-იან წლებში სწორედ ბალაკი იყო, რომლის უიღბლობები სხვა კლუბებში გადასვლის შემდეგაც გაგრძელდა. თავისი შთამბეჭდავი კარიერის მანძილზე ლეგენდარულმა შუახაზელმა საერთო ჯამში 6 ფინალი წააგო: 2 ჩემპიონთა ლიგაზე, 1 მუნდიალზე, 1 ევროპის ჩემპიონატზე, 1 გერმანიის თასზე და 1 ინგლისის ლიგის თასზე.
მართალია, ყვითელი ბარათების ლიმიტის ამოწურვის შედეგად გერმანელმა ნახევარმცველმა 2002 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალი საერთოდ გამოტოვა, მაგრამ მის რეზიუმეში მუნდიალის ვიცეჩემპიონობა მაინც ფიგურირებს. ბაიერის დატოვების შემდეგ, მიხაელმა ითამაშა ალიანც არენაზე და ლონდონის ჩელსიში, მაგრამ ყველაზე მეტად ის სწორედ გერმანიის ჩემპიონატის ყველაზე უიღბლო გუნდთან ასოცირდება.
დავბრუნდეთ თანამედროვე ეპოქაში, სადაც "ფარმაცევტების" გარშემო წარსულის უიღბლობები თითქოს არც არსებობდა. კლუბის ისტორიაში ბუნდესლიგის პირველი ჩემპიონობა უკვე აქტივშია და ამის გარდა, "შავ-წითლები" ბრძოლას კიდევ ორ ფრონტზე აგრძელებენ, თანაც მთელი ევროპის მასშტაბით ჯერ კიდევ წაუგებლად.
ჩაბი ალონსოს გუნდს წინ აქვს ევროპა ლიგის მეოთხედფინალის განმეორებითი შეხვედრა ლონდონის ვესტ ჰემთან. ინგლისელების ბარიერის დაძლევის შემთხვევაში, ნახევარფინალში მეტოქედ მილანსა და რომას შორის მოგებული გუნდი იქნება. რაც შეეხება გერმანიის თასს, ბაიარენას ბინადრები 25 მაისისთვის დაგეგმილ ფინალში კაიზერსლაუტერნს ეთამაშებიან.
ევროპულ პრესაში უკვე ხუმრობენ, რომ ლევერკუზენი "Neverkusen"-იდან გადაიქცა "Winnerkusen"-ად. სავსებით ლოგიკურიც არის, რადგან სეზონი დასასრულს უახლოვდება, ბაიერმა კი ჯერ კიდევ არ იცის წაგების გემო. ახალი მეტსახელი აქტუალურად დარჩება ევროპა ლიგისა და გერმანიის თასის ვერმოგების შემთხვევაშიც კი, რადგან "ფარმაცევტებმა" ისტორია უკვე დაწერეს.
