საქართველოს ეროვნული ნაკრების ისტორიული წარმატებების შემდეგ, ანალოგიურ გზას 21-წლამდე ნაკრებიც ადგას და შანსი აქვს, ევროპის ჩემპიონატზე გავიდეს. ფლეი-ოფში ჩვენი მეტოქე ხორვატიის ნაკრებია.
LaGazzetta.ge-სთან საუბარში ახალგაზრდული ნაკრების შემტევი გიორგი კვერნაძე ამ მატჩის მოლოდინებზე საუბრობს.
"ბევრჯერ დამტკიცდა, რომ საქართველოს ნაკრებს ყველასთან თამაში შეუძლია და გამონაკლისი არც ხორვატიაა. ამ თამაშებისთვის უკვე ვემზადებით. ერთი ისტორია დავწერეთ და ევროპის ჩემპიონატის ფლეი-ოფში გავედით, ახლა მიზანი ჯგუფურ ეტაპზე გასვლა და ქართველი გულშემატკივრის კიდევ ერთხელ გახარებაა. საერთოდ არ ვთვლით, რომ რომელიმე ნაკრები ჩვენზე მაღლა დგას. ნაკრებისთვის ყოველთვის განსაკუთებულად ვემზადები ხოლმე, ახლა კი მითუმეტეს. მთელი დღეები ამ თამაშზე ვფიქრობ და სხვანაირად ვემზადები - იქნება ეს რეჟიმის დაცვა, სწორი კვება, თუ ვარჯიშები. ამ დიდ თამაშებამდე 1 თვეც არაა დარჩენილი."
21-წლამდე ნაკრებში თაობათა ცვლა ძალიან მალე მოხდა და სულ ახალი ფორმაციის ნაკრები ჩამოყალიბდა. ამის ფონზე, რა არის თქვენი წარმატების მთავარი მიზეზი?
"მოდი ვაღიაროთ, რომ ამ ფორმაციის 21-წლამდე ნაკრებში კვარას, ზუკას და მათი დონის ფეხბურთელი არ გვყავს, თუმცა ჩვენი წარმატების მთავარი მიზეზი გუნდურობაა. ერთმუშტად შეკრული გუნდი ვართ, სულ ერთად ვართ და ჩვენი წარმატებაც აქედანაა გამოწვეული."
როგორც ჩანს, ერთმუშტად შეკვრას და თაობათა ცვლის დაბალანსებას რამაზ სვანაძემ თავი კარგად გაართვა...
"მოედანს რომ თავი დავანებოთ, რამაზ სვანაძე ისეც ძალიან ყურადღებიანი ადამიანია. ერთ ისტორიას გავიხსენებ - როცა ფროსინონეში წავედი, 1 წელი უთამაშებელი ვიყავი. სვანაძე ნაკრებში სულ მიძახებდა, მენდობოდა და მათამაშებდა ხოლმე. მე კი ვცდილობდი მისი იმედები გამემართლებინა. როცა მწვრთნელი გვერდში ასე გიდგას, არ გაქვს უფლება, რომ არ დაუფასო."
როცა 1 წელი უთამაშებელი ხარ და მწვრთნელი ნაკრებში გიძახებს, მას აუცილებლად ექნება მოთამაშესთან პირადი საუბრები და დავალებები... რა კომუნიკაცია ჰქონდა რამაზს შენთან?
"პირადი საუბრები ხშირად გვქონდა და სულ მეკითხებოდა, რატომ არ მათამაშებენ სერია ა-ში, რა ხდება ჩემს კლუბში და სამოტივაციო სიტყვებს მეუბნებოდა. მაშინ ჩემი ერთადერთი მოტივაცია ნაკრებში ჩამოსვლა და აქ თამაში იყო, რაშიც სვანაძე ხელს ყველანაირად მიწყობდა."
ნაკრებს გარდა, ევროპის ერთ-ერთ გამორჩეულ საფეხბურთო ქვეყანაში თამაშობ. თავიდან ცუდი პერიოდი გქონდა, ახლა ხშირი სათამაშო დრო გაქვს, რა სიტუაციაა ამჟამად ფროსინონეში?
"თავიდან ადაპტაცია ადვილი არ იყო. როგორც გითხარით, 1 წელი არ ვთამაშობდი, თუმცა ახლა ყველაფერი დალაგდა და სერია ბ-ში სათამაშო დრო თითქმის სულ მაქვს. ასეთია ფეხბურთი - ყველას აქვს რთული პერიოდი, რომელიც აუცილებლად უნდა გადალახო, მოითმინო და ყველაფერი დალაგდება. ჩემი დებიუტი ნაპოლისთან შედგა. საოცარი გრძნობაა, როცა ევროპის ერთ-ერთ ტოპ ჩემპიონატში თამაშობ - გულშემატკივრები, სტადიონები, მაღალი დონის ფეხბურთელები. ამ ყველაფერმა მომხიბლა და ჩემს განვითარებაში დიდი როლი ითამაშა. აქ ინგლისურად არ საუბრობენ და ცოტა გამიჭირდა, ახლა ასე თუ ისე იტალიურიც ვისწავლე და თანაგუნდელებთან კომუნიკაცია არ მიჭირს."
სერია ა-ში ქართველი ფეხბურთელები წარმატებით თამაშობენ - კვარა, გოგლიჩიძე...როგორც იტალიაში მოთამაშე ფეხბურთელს, ხშირად გაქვს მათთან კონტაქტი?
"კვარასთან კომუნიკაცია რამდენჯერმე მქონდა. გოგლიჩიძესთან ხშირად ვკონტაქტობ, რადგან ბავშვობიდან ერთად მოვდივართ. 20 წლის ქართველი ბიჭი სერია ა-ში ერთ-ერთი საუკეთესო მცველია - ეს საოცრებაა. მისი მთავარი პლიუსი ისაა, რომ მოედანზე არ ნერვიულობს, თავისუფლად თამაშობს და იცის, რას აკეთებს. ზემოთ რაზეც ვილაპარაკეთ, გოგლიჩიძე ამის მაგალითია - ემპოლიში თავიდან სათამაშო დრო არ ჰქონდა, მოითმინა და მოიგო. კვარას რომ მივუბრუნდეთ, მისი თამაშების ყურება ისევე მსიამოვნებს, როგორც ნეიმარის, მესის და სხვა დიდი ფეხბურთელების. რაც კვარამ იტალიაში გააკეთა, თითქმის შეუძლებელია და ჩემთვის მოტივაციაა, რომ მეც ასეთი წარმატებული ვიყო."
თუ გოგლიჩიძე მოედანზე თავისუფლადაა, არ ნერვიულობს და ამიტომ გამოსდის კარგი თამაში, შენს შემთხვევაში როგორაა?
"შეიძლება დიდ მატჩებში ნერვიულობა მაქვს, მაგრამ როცა სტადიონზე შევდივარ, ეს ნერვიულობა მეხსენება, თავისუფლად ვთამაშობ და ყველაფერს ვდებ, რომ გუნდს და ნაკრებს წარმატება მოვუტანო."
21-წლამდე ნაკრები, იტალიაში თამაში და ახლოს ისტორიის დაწერასთან - ახლა შენს კარიერაში გარდამტეხი მომენტებია..
"ამჟამად, ჩემი მთავარი მიზანი ევროპის ჩემპიონატზე გასვლაა, შემდეგ ფროსინონეში ადგილის დამვკიდრება და ეროვნულ ნაკრებში მოხვედრა. ჩემთვის ის ფეხბურთელი ფეხბურთელი არაა, თუ ნაკრებში თამაში არ უნდა. ფროსინონეში კი ის რთული პერიოდი, რაზეც ვისაუბრეთ, უკვე გადალახული მაქვს და ნელ-ნელა ადგილს ვიმკვიდრებ. იმ 1-წლიანმა უთამაშებლობამ ძირს კი არ დამაგდო, პირიქით, გამაძლიერა და ფეხბურთი უფრო მეტად შემაყვარა."
