EURO 2024 ჩვენთვის, ქართველებისთვის, განსაკუთრებულია, ჩემპიონატების ისტორიაში კი ყველა ფინალი განსაკუთრებით გამორჩეულია და 14 ივლისიც ასეთი დღე იყო ფეხბურთის გულშემატკივრებისთვის.
ვიდრე ქომაგები ბერლინის ოლიმპიურ სტადიონამდე მივიდოდნენ, ფინალისტი ნაკრებების, ესპანეთისა და ინგლისის გულშემატკივრები ბერლინის ქუჩებს ახმაურებდნენ. მცირდებოდა დრო ფინალის სასტარტო სასტვენამდე და იზრდებოდა ქომაგთა ხმაური.
ასევე იზრდებოდა U2-ის მგზავრთა რაოდენობა, ბერლინის ყვითელ მეტროს ქომაგები სტადიონამდე მიჰყავდა და ყველა სადგურზე აცხადებდნენ - „მატარებელი მიდის ოლიმპიურ სტადიონამდე“. ჩემს ვაგონში ინგლისელი ქომაგები შემოვიდნენ და დიდი ზეიმი მოაწყვეს, ჩემპიონობის მოლოდინში ხმაურიანად მიუყვებოდნენ ოლიმპიაშტადიონის ბილიკებს.
ესპანელი ქომაგი ტრადიციულად, ლაღად, შემართებითა და თავდაჯერებით (რისი საფუძველიც ნამდვილად ჰქონდათ) ელოდნენ ფინალს და ჩემპიონობის აღნიშვნა, შეიძლება ითქვას, თამაშამდეც დაიწყეს.
U2-დან დაახლოებით 500 მეტრია სტადიონამდე, ვიდრე ეს მანძილი გავიარე იწვიმამ გადაიღო და მერე მზეც გამოჩნდა.
მზის ჩასვლა ყველას გვინახავს, მაგრამ ოლიმპიურ რგოლებში არეკლილი ბოლო სხივები, რომლებიც არ იცი ხვალ ახლიდან გამოჩენისას, ვის საჩემპიონო თასზე აირეკლება, განსაკუთრებული სანახავი იყო.
სტადიონის წინ დიდი მოედანია, სადაც ნამდვილი ზეიმი იყო: მუსიკა, გასართობი სივრცეები, საფეხბურთო სუვენირები და უბრალოდ სამზადისი რაღაც დიდისთვის. განსაკუთრებული სამზადისი იგრძნობოდა ყოველ ნაბიჯზე.
როგორც კი სტადიონის ჯებირს გაცდები და მის ეზოში შეხვალ, კიდევ უფრო მძაფრდება რაღაც დიდი მოლოდინი და კიდევ უფრო მკაფიოდ ჩაგესმის ერთმანეთში არეული, სხვადასხვა ენის სხვადასხვა შეძახილის ხმა. დიდებული სტადიონია, ლამაზი და კონსტრუქციულად ოლიმპიური. გულშემატკივართა ნაწილისთვის, ან უმეტესობისთვის, მხოლოდ საფეხბურთო სტადიონი უფრო სასურველი იყო ფინალისთვის, თუმცა დიდებული ზეიმი ამ დიდებულ სტადიონზე მშვენიერი სანახავი იყო.
ბერლინის ოლიმპიური სტადიონის ტრიბუნები გადახურულია, რაც გულშემატკივრამდე ნაკლებ განათებას უშვებს და ის კიდევ უფრო ამძაფრებს მთავარ მოედანზე მიმდინარე ამბებს.
ფინალის დაწყებამდე EURO 2024-ის დახურვის ცეცხლოვანი ცერემონიალი (პირდაპირი და ირიბი მნიშვნელობითაც) შედგა. მოედანზე გაშვებული ცეცხლის მხურვალება მედია ტრიბუნაზეც იგრძნობოდა, დახურვის ცერემონიამ კიდევ უფრო გაამძაფრა ფინალის დატვირთვა და თამაშის მოლოდინი.
უღიმღამო პირველი ტაიმის შემდეგ, ესპანელები ისტორიის შესაქმნელად სასურველ შედეგს მიუახლოვდნენ. უილიამსის პირველმა გოლმა (47’) თამაში შეცვალა და სანახაობას დაძაბულობა შემატა, 73-ე წუთზე შეცვლაზე შემოსულმა კოულ პალმერმა წონასწორობა აღადგინა და დამატებითი დროის მოლოდინი 86-ე წუთზე მიკელ იარსაბალმა დაასრულა, როცა ინგლისს გამარჯვების გოლი გაუტანა.
ესპანეთი გახდა ერთადერთი ნაკრები, რომელსაც ევროპის ჩემპიონატი ოთხჯერ აქვს მოგებული. EURO 2024-ზე ესპანეთს თამაში არ წაუგია და სრულიად ლოგიკურად და დამსახურებულად მოიგო ჩემპიონატი.
ზეიმი იყო ზუსტად ესპანური და ზუსტად ისეთი, როგორიც ამ სიტყვის გაფიქრებისას წარმოგვიდგენია…… რასაც უნდა უყურო, უსმინო, დატკბე და დაიმახსოვრო…
რა მოხდა თამაშის შემდეგ? - ესპანელებმა იზეიმებს, კომენტარებზე გამოვიდნენ, ინგლისელებმა თავჩაღუნული დატოვეს ბერლინი.
იამალი? - ლაღი და თავდაჯერებული (რატომ არ იქნება), ძალიან გვიან გამოვიდა გასახდელიდან და მატჩზე ისაუბრა. იამალი EURO 2024-ის საუკეთესო ახალგაზრდა ფეხბურთელი გახდა.
02:48 საათი იყო როცა, მიქს ზონიდან ამოვედი (სადაც ფეხბურთელების კომენტარების ჩაწერა ხდება) და სტადიონიდან გამოსვლამდე სტადიონზე/ტრიბუნებზე შევიარე, სადაც საჩემპიონო კონსტრუქციას შლიდნენ და ტრიბუნების დალაგებაც დაწყებული იყო.
ევროპის ჩემპიონატის თავგადასავალი კი ქართული ამბით დასრულდა, ტაქსის მძღოლი მთელი მონდომებით მიყვებოდა გიორგი მამარდაშვილის, გიორგი მიქაუტაძისა და ხვიჩა კვარაცხელიას ბიოგრაფიას, აქვე მითხრა, არ გეგონოს ევროპის ჩემპიონატზე აღმოვაჩინეო. ძალიან კარგად ითამაშეთ და მეტი შეგიძლიათო. ხვიჩა კვარაცხელიას სატრანსფერო მომავლით აღელვებული ტაქსისტი დამშვიდობებისას კვლავ საქართველოზე ლაპარაკობდა და ეს დიალოგი ახალ მგზავრებთან, რომლებიც ჩემი ჩამოსვლისთანავე აიყვანა, გააგრძელა.
EURO 2024 დასრულდა, თანაბომბარდირი - გიორგი მიქაუტაძე, ყველაზე მეტი სეივის ავტორი - გიორგი მამადაშვილი, საქართველოს ნაკრები მხოლოდ სტატისტიკად არ რჩება, ჩვენი გუნდი და ჩვენი ქვეყანა მთელმა მსოფლიომ გაიცნო და ახალი მოლოდინებით ევროპა კვლავ გველოდება...
და ბოლოს, დასაწყისში აღნიშნულზე, კადრებისა და რაკურსის სიზუსტეზე, ნანახიდან გამომდინარე, ვფიქრობ, რეალობას კადრი არათუ ალამეზებს არამედ ამ ყველაფრის ეკრანიდან გადმოცემა შეუძლებელია, ყველაფერი კიდევ უფრო საოცარია ვიდრე ტელევიზორში.
