ალექსანდრე თოფურიას გზა UFC-ის მწვერვალისკენ დაიწყო 2025 წლის თებერვალში. ახლა, 10 თვის შემდეგ, ის ხურავს წელს პრომოუშენში ორი მოგებითა და დადასტურებით, რომ ზოგიერთი მაყურებლის ეჭვის მიუხედავად, ქართველი მებრძოლი მზად არის მსოფლიოში საუკეთესოებთან შესახვედრად.
"ელ კონკისტადორმა", რომელმაც უკვე აიღო UFC-ის ქამარი (ორჯერ), როგორც მისი ძმის, ილია თოფურიას მწვრთნელმა, ახლა საკუთარი ისტორიის მთავარი გმირია და ამ ყველაფერს, როგორც ის აღიარებს MARCA-სთან, მხოლოდ ერთი შესაძლო დასასრული აქვს: ჩემპიონობა.
ბეკზატ ალმახანთან ბრძოლა
"მადლობა ღმერთს, რომ იმ ღამეს გავიმარჯვე. თუ მკითხავთ, არის თუ არა რაღაცეები გასაუმჯობესებელი, რა თქმა უნდა, შემიძლია ძალიან კრიტიკული ვიყო საკუთარი თავის მიმართ, არა? როდესაც მე ვუყურებ ჩხუბს, არსებობს ორი გზა: დავტკბე მოგებით ან ყურადღება მივაქციო იმ შეცდომებს, რომელიც გამოსასწორებელია.
მადლობა ღმერთს, შეცდომების პოვნა შემიძლია. ყოველთვის არსებობს კომპონენტი თუ თვისება, რომლის გამოსწორება შესაძლებელია. შევცვლიდი თუ არა რამეს ალმახანთან ჩხუბში? არ მიყვარს მსგავსი საუბრები, უმჯობესი იქნება, თუ დავტოვებთ ყველაფერს ისე, როგორც მოხდა".
ბრძოლის ანალიზის უნარი
"ბევრს ვაანალიზებ, ძალიან მომწონს ეს პროცესი. მე ვარ ადამიანი, რომელიც ბევრ რაღაცას აკვირდება, თანაც არა ფორმალობისთვის. მე ვუყურებ საგნებს, ვაანალიზებ მათ, ვცდილობ ვიპოვო სუსტი წერტილები, ძლიერი მხარეები, ცუდი, კარგი... დიახ, ვინც გითხრათ, ისინი აბსოლუტურად მართალი არიან. მე საკმაოდ ანალიტიკური ადამიანი ვარ.
მე მიყვარს MMA-ს ბრძოლების ყურება, რა თქმა უნდა...თუმცა, მე ამას ვხედავ პროფესიონალურ დონეზე.მიყვარს თუ არა MMA-ს ბრძოლების ყურება? დიახ, თუ მაღალი დონის ჩხუბს ვუყურებ. სამწუხაროდ, ასეთი ბევრი ბრძოლა არ არის, მაგრამ ასეთს თუ წავაწყდი, კრივზე მეტადაც კი მომეწონება".
მწვრთნელი და მებრძოლი
"ბოლო დროს მე არ ვარ ისეთი მწვრთნელი, როგორც ადრე. მახსოვს, იყო წლები, როდესაც მწვრთნელობა ჩემთვის მთავარი პრიორიტეტი იყო. თითქოს ნელ-ნელა ვტოვებდი კონკურენციის სამყაროს, ამიტომ 100% -ით ვამახვილებდი ყურადღებას სწავლაზე. ეს ყველაფერი დიდ ყურადღებას მოითხოვს.
გარდა ამისა, როდესაც მწვრთნელი ხარ, რასაც გვერდზე ტოვებ, არის მებრძოლის ეგო, რაც არის ყველაზე დიდი ფაქტორი და სირთულე, როდესაც საქმე ეხება მწვრთნელისა და მებრძოლის შერევას. როდესაც მებრძოლი ხარ, ძალიან მაღალი ეგო გაქვს. გინდა იყო ნომერ პირველი, გინდა მეტი ზიანი მიაყენო.
როდესაც მწვრთნელი ხარ, უფრო მომთმენი უნდა იყო, უნდა ასწავლო, უნდა დანებდე... ასე რომ, ცოტა რთულია ეს. როგორც ვამბობ, ეს ასევე დამოკიდებულია დონეზე, მაგრამ იმის გათვალისწინებით, ვისთან ერთად ვვარჯიშობდი, ეს მოითხოვს დიდ ყურადღებას და თქვენს ეგოს გვერდზე დატოვებას".
ილია, როგორც მწვრთნელი
"მას ჯერ კიდევ ბევრი რამ აქვს სასწავლი, როგორც მწვრთნელს. მე ვფიქრობ, რომ ის არ არის იმ ეტაპზე რომ თქვას - "მე ვტოვებ ჩემს კარიერას, როგორც მებრძოლი და ვაპირებ ფოკუსირებას მწვრთნელობაზე". მისთვის ჯერ ადრეა მწვრთნელობა, თორემ უნარები და გამოცდილება მას არ აკლია".
წლის შეჯამება
"ბედნიერი და კმაყოფილი ვარ. მადლობელი ვარ ყველა სამუშაოსთვის. მადლობა ღმერთს, რომ ჩვენ შევძელით იქ ყოფნა, სადაც ვართ. მადლობა ჩემს ძმას, გუნდს, რომ ჩვენ შევძელით UFC-ში მოხვედრა. დიახ, მე არ ვყოფილვარ დანა უაითის პრეტენდენტის სერიაში, მაგრამ თქვენ ასევე უნდა გაითვალისწინოთ, რომ მე არ მქონია იგივე დრო, რაც სხვებს ჰქონდათ.
მე ვფიქრობ, რომ ამ ორი ბრძოლის შემდეგ, ჩვენ კარგად ვმუშაობთ და ვფიქრობ, ჩვენ ვაჩვენეთ, ვართ საკმარის დონეზე, რომ ვიყოთ იქ, სადაც ვართ და რა თქმა უნდა, ჯერ კიდევ ბევრი რამ არის სათქმელი. კიდევ ერთხელ, ყველაფრისთვის მადლობელი ვარ, რაც 2025 წელს მოხდა".
რას უნდა ველოდოთ 2026 წელს?
"როგორც ბევრი ინტერვიუ გსმენიათ, მე ყოველთვის ვსაუბრობ იმაზე, თუ როგორ არ მიყვარს გამოცნობის თამაში და არ ვიცი რა მოხდება, რადგან გამოცდილებიდან გამომდინარე, ყოველთვის ყველაფერი ისე არ მიდიოდა, როგორც მქონდა დაგეგმილი და ამიტომ, მე არ მიყვარს ამის თქმა.
იმისთვის, რომ ხალხმა იცოდეს, გეტყვით, ჩემს გეგმაში იქნება მინიმუმ ორი ბრძოლა მომავალ წელს, იქნებ სამიც იყოს. წონის კლება არ არის მარტივი, მაგრამ ისე არ ვიტაჯები, რომ ამან ჩემს ჯანმრთელობაზე გავლენა მოახდინოს. მხოლოდ ღმერთმა იცის, თუ რა მოხდება მომავალში".
ტოპ 15 და ჩემპიონობა
"ტოპ 15-ში ყოფნას ახლაც ვიმსახურებ, თუმცა ყველაფერს თავისი დრო აქვს. თავიდან 15, შემდეგ, 10, 5, ბოლოს კი ქამარი. სასურველი მოწინააღდმეგე? მხოლოდ ის, ვისაც ქამარი აქვს. მერაბი? დიახ, ის აღარ არის ჩემპიონი, მაგრამ ეჭვიც არ მეპარება, რომ ის დაბრუნდება და იანს ქამარს წაართმევს.
ჩემი მიზანია ჩემპიონობა - სხვა გზა და პასუხი უბრალოდ არ მაქვს.როგორც მწვრთნელისთვის ან როგორც მებრძოლისთვის... ეს ყოველთვის მიზანია. როგორც მწვრთნელისთვის, ეს შესრულდა. ახლა დროა, როგორც მებრძოლისთვისაც შესრულდეს".
