მერაბ დვალიშვილმა კვლავ დაამარცხა შონ ო'მალი და გახდა პირველი ქართველი მებრძოლი UFC-ის ისტორიაში, რომელმაც საჩემპიონო ქამარი მეორედ დაიცვა. არის, თუ არა "მანქანა" ყველა დროის საუკეთესო მებრძოლი 61 კილოგრამ წონით კატეგორიაში? განვიხილოთ ეს მოსაზრება.
დივიზიონი, რომელსაც გამოკვეთილი დომინანტი არ ჰყავდა
სუპერმსუბუქი დივიზიონი არსებობს 2010 წლიდან და დვალიშვილის დომინირებამდე ამ კატეგორიამ რვა ჩემპიონი გამოიცვალა. საშუალოდ 1.6 წელი ქამრის თითო მფლობელზე. პირველი დიდი სახელი 61 კილოგრამში იყო დომინიკ კრუზი, რომელმაც 2011 წელს 3 თვის შუალედში იურაია ფეიბერსა და დემეტრიუს ჯონსონს მოუგო.
ერთადერთი მებრძოლი, რომელსაც შეუძლია ქართველ ჩემპიონს გაეჯიბროს სუპერმსუბუქი დივიზიონის ყველა დროის საუკეთესოს წოდებაში, სწორედ ამერიკელი ვეტერანი არის. ის ნამდვილი ლეგენდაა, მაგრამ "მანქანასთან" მიმართებაში მარცხდება ერთ მნიშვნელოვან კომპონენტში, რასაც სტაბილურობა ჰქვია.
"დომინატორს" გაუცდა ძალიან დიდი დრო ტრავმების გამო, მისი ლაზარეთში ყოფნა ითვლის წლებს და ამ დროის განმავლობაში სუპერმსუბუქში ახალი ჩემპიონები გაჩნდნენ. სანამ კრუზი იწვა საოპერაციო მაგიდაზე, ქამარი მოიპოვა ჯერ რენან ბარაომ, შემდეგ კი თი ჯეი დილაშოუმ.
ყოფილმა ამერიკელმა ჩემპიონმა ტიტულის დაბრუნება მოახერხა მხოლოდ 2016-ის დასაწყისში, თუმცა წლის ბოლოსთვის სუპერმსუბუქი დივიზიონის ჩემპიონი უკვე კოდი გარბრანდტი იყო. მოგვიანებით, ქამარს დაეუფლა ისევ "ლეიტენანტი დენი", შემდეგ კი დვალიშვილის მწვერვალამდე ასვლის პროცესი დაიწყო.
სანამ დავუბრუნდებით ქართველ მებრძოლს, გავაგრძელოთ სუპერმსუბუქი დივიზიონის ჩემპიონების ტაიმლაინი - ჰენრი სეხუდო მარლონ მორაესთან მოგებით, პიოტრ იანი ჟოზე ალდოს დამარცხებით, ალჯემეინ სტერლინგი, შონ ო'მალი, ბოლოს კი მერაბი. ისმის საინტერესო კითხვა: "ფანკ მასტერის" გამოკლებით, რა აქვთ ამ მებრძოლებს ერთმანეთთან საერთო?
პასუხი - "მანქანამ" დაამარცხა თითოეული მათგანი, თავიანთ მოწინააღმდეგეებთან ერთად, "შუგა" კი საერთოდ, ორჯერ. დიახ, სუპერმსუბუქი დივიზიონის ტოპში აღარ დარჩა ჩემპიონი, რომელთანაც 34 წლის მებრძოლს ჩხუბი მოგებული არ ჰქონდეს. სწორედ ეს არის დომინირება, რომელსაც დასასრული არ უჩანს.
ციფრები
დვალიშვილის დომინირების განმტკიცების მიზნით, რამდენიმე სტატისტიკური მაგალითი მიმოვიხილოთ. უკვე აღვნიშნეთ ის ფაქტი, რომ ქართველმა მებრძოლმა 61 კილოგრამში ერთბაშად 4 ექს-ჩემპიონს მოუგო. ამის გარდა, ის კიდევ 5 კომპონენტშია თავისი დივიზიონის რეკორდსმენი.
ყველაზე მეტი გამარჯვება მსაჯების გადაწყვეტილებით (10), ყველაზე გრძელი გამარჯვებების სერია (12), კონტროლის ყველაზე ხანგრძლივი დრო (1:22:56), საერთო დარტყმების ყველაზე დიდი რაოდენობა (2233), ყველაზე მეტი თეიქდაუნი (84). მერაბმა ეს ყველაფერი ერთ დივიზიონში შეძლო.
"მანქანას" სრული იდილიისთვის სუპერმსუბუქი დივიზიონის სატიტულო ბრძოლებში ყველაზე მეტი გამარჯვების მოპოვება აკლია. მის ანგარიშზე ამ დროისთვის არის 3 საჩემპიონო მოგება, ლიდერად კი 5 ჩხუბით ჯერჯერობით დილაშოუ გვევლინება. არავის ეპარება ეჭვი, 34 წლის ჩემპიონი კონკურენტებს ამ მხრივაც გადაფარავს.
გამოსარჩევია ის ფაქტიც, რომ დვალიშვილის რეკორდები სუპერმსუბუქ დივიზიონს სცდება და ზოგად ხასიათს იძენს. მისი თეიქდაუნები ხელოვნების ცალკე ნიმუშია, რომელმაც რაოდენობრივად ლეგენდარული ჟორჟ სენ-პიერის მიღწევებიც კი გადაფარა. თავად განსაჯეთ: ქართველი ჩემპიონსა და კანადელ ვეტერანს შორის ამ მხრივ 97:90 არის.
ჯიესპის კარიერა დასრულებული აქვს, მერაბი კი წასვლას არ ჩქარობს. საინტერესოა ჩემპიონის ზედიზედ მოპოვებული გამარჯვებების სერიაც. როგორც აღვნიშნეთ, 61 კილოგრამში "მანქანამ" მოიპოვა 12 მოგება, ზოგადაც კი 13. აბსოლუტური რეკორდსმენი არის ლეგენდარული ანდერსონ სილვა, რომელმაც თავის დროზე ზედიზედ 16 ჩხუბში იმარჯვა.
34 წლის ჩემპიონის გარდა, ბრაზილიელი ვეტერანის მიღწევის გადაფარვას ეცდება ისლამ მახაჩევი, რომელსაც ამ მომენტისთვის ზედიზედ 15 მოგება დაუგროვდა. როგორც ვხედავთ, უახლოეს მომავალში გველის კიდევ ერთი ქართულ-დაღესტნური დუელი, ამჯერად "ობობის" რეკორდის დამხობისთვის.
ადამიანი, რომელიც მილიონებს შთააგონებს
დვალიშვილის ფენომენი არის შრომისმოყვარეობისა და შეუპოვრობის ყველაზე ნათელი მაგალითი. ადამიანი, რომელიც სრულფასოვან ფილმს იმსახურებს. თავად განსაჯეთ: უცხო ქვეყანაში ჩასული დამწყები მებრძოლი, რომელსაც ვარჯიშის პარალელურად თავის რჩენის მიზნით მშენებლობაზე მუშაობა უწევდა.
ზედიზედ ორი მარცხით დაწყებული კარიერა UFC-ში, კრიტიკა მოსაწყენი ბრძოლების გამო, ტოტალური იგნორი ორგანიზაციის ბოსებისგან, საუკეთესო მეგობრისთვის დათმობილი საჩემპიონო გზა, ლეგენდებთან მოგება, ოკუპანტი ქვეყნის წარმომადგენელი მებრძოლების განადგურება, ბოლოს კი ტკბილი და ნანატრი ჩემპიონობა.
ეს არ არის სცენარისტების ფანტაზიის ნაყოფი, ქართველმა მებრძოლმა ეს ყველაფერი რეალურად გამოიარა. მისი ისტორია არის ერთდროულად დაუჯერებელი და შთამაგონებელი. ჯონ ლენონმა თქვა: "ბოლოს, ყველაფერი კარგად იქნება და თუ ყველაფერი არ არის კარგად, ესე იგი დასრულებული ჯერ არაფერია".
ეს არის ფრაზა, რომლითაც მერაბის წარსულისა და აწმყოს ილუსტრირება შეგვიძლია. რა იქნება შემდეგ? იმის გათვალისწინებით, რომ "მანქანა" არ აპირებს წონის შეცვლას, 61 კილოგრამში მოასპარეზე მებრძოლებს ახალი ჩემპიონის გამოსავლენად დიდხანს ლოდინი მოუწევთ. ისინი ცხოვრობენ 34 წლის მებრძოლის სამყაროში, იმ სამყაროში, რომელიც ქართული MMA-სთვის ასეთი მშვენიერია.
