ალავესიდან გაშვებული მწვრთნელი, რომელმაც ესპანური ფეხბურთი ტიკი-ტაკას გვერდითი მოვლენებისგან განკურნა

მწვრთნელობამდე, დე ლა ფუენტე ფეხბურთს თამაშობდა, პოზიციით მარცხენა მცველი იყო. სხვადასხვა დროს მას დაუცვია ბილბაოს, სევილიასა და ალავესის ღირსება. ესპანეთის ეროვნულ გუნდში თამაშის ბედნიერება კი ლუისს არასდროს ჰქონია. საფეხბურთო კარიერის შემდეგ, ის გადაერთო დამრიგებლობაზე, ძირითადად ახალგაზრდულ გუნდებში.

ესპანელი მწვრთნელი ატლეტიკის, ანდალუსიელთა და "ფურია როხას" სხვადასხვა ასაკობრივ კოლექტივებში მუშაობდა. ყველაზე წარმატებული პერიოდი პირენეელთა სპეცილისტს სწორედ ეროვნული ნაკრების იუნიორებთან ჰქონდა, რომელთან ერთადაც მან სხვადასხვა დროს 19 და 21 წლამდელთა ევროპის ჩემპიონატები მოიგო.

"წითლების" მთავარ ნაკრებში დაწინაურებამდე, 63 წლის მწვრთნელი მუშაობდა 23 წლამდელთა გუნდშიც, რომელთან ერთადაც მან 2020 წლის ოლიმპიურ თამაშებზე ვერცხლი მოიპოვა. დე ლა ფუენტეს კარიერის ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო დეტალი: მას სძულს საკლუბო ფეხბურთი, რატომ? ამის შესახებ ქვემოთ ვისაუბრებთ.

როგორც აღვნიშნეთ, ესპანეთის ნაკრებამდე, დე ლა ფუენტე ძირითადად ახალგაზრდულ გუნდებში მუშაობდა, თუმცა 2011 წელს ის ერთ-ერთი კლუბის მთავარი გუნდის დამრიგებელიც გახდა. საუბარია ალავესზე, კლუბში, რომელშიც ესპანელი დამრიგებელი სულ რაღაც 11 მატჩით გაჩერდა. თამაშების საერთო რაოდენობის 36%-ის მოგების შემდეგ, ლუისი გაუშვეს, თანაც ამის შესახებ მან პრესიდან შეიტყო.

"მძულს ეს ყველაფერი. კლუბებში გააფუჭეს მწვრთნელის დანიშნულების არსი. დამრიგებელი არსებობს იმისთვის, რომ ფეხბურთელს ასწავლოს რაღაც ახალი, ისეთი, რაც მას კარიერაში გამოადგება. ამის ნაცვლად, ისინი ფიქრობენ მხოლოდ გაყიდვაზე, რაც შეიძლება ახალგაზრდულ ასაკში და ძვირად", - აცხადებდა "ფურია როხას" ამჟამინდელი სპეციალისტი.

ბასკეთში წარუმატებელი პერიოდის შემდეგ, 63 წლის მწვრთნელმა ორწლიანი პაუზა აიღო. მას შემოთავაზებები ჰქონდა სხვა გუნდებიდანაც, თუმცა დამრიგებელს საკლუბო ფეხბურთის გაგონებაც აღარ უნდოდა. 2013 წელს დე ლა ფუენტე მუშაობას დაუბრუნდა, "წითლების" U19-ში, რომელსაც მან მოგვიანებით ევროც მოაგებინა.

თავად ესპანელი მწვრთნელის სიტყვებით, გუნდში მუშაობა მისთვის ბიზნესი არ არის. ის, პირველ რიგში, არის მასწავლებელი, როგორც ფეხბურთელებისთვის, ისე სხვა დამრიგებლებისთვისაც. ყოველგვარი გადაჭარბების გარეშე შეგვიძლია ვთქვათ, რომ პირენეელი ჩემპიონების ამჟამინდელი თაობა სწორედ ლუისის ხელში გაიზარდა.

როდრი ერნანდესი, მიკელ ოიარსაბალი, უნაი სიმონი, მარკ კუკურელია, დანი ოლმო, მიკელ მერინო - სწორედ მათთან ერთად ხდებოდა ესპანეთის ეროვნული გუნდის ამჟამინდელი დამრიგებელი ახალგაზრდული ევროების ტრიუმფატორი. ამის გარდა, 63 წლის სპეციალისტი "ფურია როხაში" ენდო ხოსელუ მატოს, რობინ ლე ნორმანსა და ლამინ იამალს.

მწვრთნელებიდან კი დე ლა ფუენტეს სკოლა გამოიარეს ლიონელ სკალონიმ, ჩაბი ალონსომ, ჩავი ერნანდესმა და რაულ გონსალესმა. ყველაზე მეგობრული ურთიერთობა ესპანელ დამრიგებელს ჩამოუყალიბდა არგენტინელ მოსწავლესთან, რომელმაც "ალბისელესტეს" მოაგებინა მუნდიალი და კოპა ამერიკას 2 ტიტული.

"მქონდა იმის ბედნიერება, რომ ვყოფილიყავი ალონსოს, ჩავისა და რაულის მასწავლებელი. ისინი არიან ლეგენდარული ფეხბურთელები, რომლებმაც დამრიგებლობაც გადაწყვიტეს. ვაფასებ თითოეულ მათგანს, მაგრამ ყველაზე განსაკუთრებული ურთიერთობა მაინც სკალონისთან მაქვს", - აცხადებდა ლუისი.

გასულ დეკადაში ესპანური ფეხბურთი, პირველ რიგში, ასოცირდებოდა კატალონიელ შემსრულებლებთან და ტიკი-ტაკასთან - ეს არის რეცეპტი, რომელმაც საფუძველი ჩაუყარა ბარსელონასა და "ფურია როხას" წარმატებებს 2010-იანების დასაწყისში. დროთა განმავლობაში აღნიშნული სტილი მოძველდა, პირენეელთა წინააღმდეგ თამაში ყველამ ისწავლა.

"წითლების" ახალი თაობა კი შორს იყო იმ ყველაფრისგან, რასაც მოედანზე ჩავი ერნანდესი და ანდრეს ინიესტა აკეთებდნენ. საჭირო იყო ცვლილება - სწორედ ამ მისიისთვის დაუძახეს ესპანეთის ეროვნულ გუნდში 63 წლის დამრიგებელს. მან ნაკრებში ვერტიკალური ფეხბურთი და იმპროვიზაცია დანერგა. წარსულს ჩაბარდა სტრუქტურული ბურთის ფლობა და მეტოქისთვის დამაძინებელი უამრავი პასი.

გასული დეკადის დასაწყისის "ფურია როხას" მთავარი იარაღი იყო სრულყოფილად მოთამაშე ნახევარდაცვის ცენტრალური ხაზი, დე ლა ფუენტემ კი აქცენტი ვინგერებზე გააკეთა. უნდა აღინიშნოს, ნიკო უილიამსმა და ლამინ იამალმა ესპანელი დამრიგებლის დავალებები იდეალურად შეასრულეს. თავის პირველ პრესკონფერენციაზე ლუისმა თქვა:

"ესპანურმა ფეხბურთმა თავისი სახე დაკარგა. იდენტობის დაბრუნების დროა", - როგორც ვხედავთ, "ფურია როხას" მწვრთნელმა სიტყვა შეასრულა. ევროპას ჰყავს ახალი ჩემპიონი, უფრო სწორად ძველი და კარგად ნაცნობი. ეს არ არის რომელიმე კლუბის გავლენით და იდეით ჩამოყალიბებული ეროვნული ნაკრები, პირენეელთა გუნდი თავიდან ბოლომდე 63 წლის დამრიგებლის ქმნილებაა.