სპორტსმენის კარიერა უამრავ ფაქტორზეა დამოკიდებული, პირველ რიგში კი ასაკსა და ფიზიკურ კონდიციებზე. ნოვაკის დღევანდელი ვერსია სწორედ ამ საკითხების გადააზრებისკენ გვიბიძგებს. მისთვის დადგენილი წესები არ არსებობს და ვფიქრობ, რომ სწორედ ესაა მისი წარმატების ერთ-ერთი გასაღები. ჩოგბურთი არაა ის სპორტი, რომელსაც 35+ წელს გადაცილებული ხალხი მაღალ დონეზე თამაშობს. ინდივიდუალურ სპორტში ასაკი ბევრად შესამჩნევია, ვიდრე გუნდურში. აქ ხომ თითოეულ ქმედებაზე პასუხისმგებელი თავად ხარ და არავინ გყავს, ვინც შეძლებს და შეცდომის დაშვების მომენტში გადაგაზღვევს.
და მაინც, ისმის კითხვა - თუ ეს ყველაფერი ასეა, მაშინ როგორ ახერხებს ნოვაკ ჯოკოვიჩი 37 წლის ასაკშიც იყოს მომაკვდინებელი, იბრძოლოს აბსოლუტურად ყველაფრისთვის და იყოს მთავარი ფავორიტი ყველა იმ ტურნირზე, სადაც თამაშს გადაწყვეტს. გამარჯვებულად დარჩენა მაშინ, როცა შენი ერთადერთი მეტოქე არა რომელიმე სხვა ათლეტი, არამედ შენივე სხეულია, მხოლოდ ერთეულებს თუ გამოსვლიათ. ზოგადად, გამონაკლისი წესს ამტკიცებს და სერბი ჩოგბურთელი ნამდვილად გახლავთ გამონაკლისი.
ჯოკოვიჩის ვარჯიშებზე სპეკულაციები და კითხვის ნიშნები უამრავჯერ ყოფილა, თუმცა როგორც წესი, კრიტიკოსების გაჩუმებას ის ყოველ ჯერზე ახერხებდა. ნოვაკის კარიერის საწყის ეტაპს თუ გავიხსენებთ, აღმოვაჩენთ, რომ მისი ერთ-ერთი დიდი სისუსტე ენერგიის სწორი განაწილება და არც თუ ისე ძლიერი კარდიოს ქონა გახლდათ. დიდი ხნის განმავლობაში ხანგრძლივ მატჩებს სერბი ფაქტობრივად ვერ თამაშობდა, ხოლო თუ თამაშობდა სამედიცინო შესვენებების ხშირი აღებაც უწევდა. ყველაფერი კი 2011 წელს შეიცვალა. ეს ყველაფერი კი ნოვაკის ნუტრიციოლოგის, იგორ სეტეიოვიჩის უდიდესი დამსახურებაა. მან აღმოაჩინა, რომ ჯოკოვიჩს ალერგია არც მეტი, არც ნაკლები ხორბალზე ჰქონდა. სწორედ ამიტომ, მან ნოვაკის დღიური კვების რაციონი სამუდამოდ შეცვალა, კერძოდ - სერბი ჩოგბურთელის რაციონიდან გლუტენის (ქართულად ამ პროდუქტს წებოგვარასაც უწოდებენ) შემცველი ყველა ნივთიერება ამოიღო. გლუტენის მთავარი წყარო, სწორედ ბურღულეული გახლავთ - ხორბალი, ჭვავი, ქერი და ა.შ. 2011 წლიდან მოყოლებული ნოვაკი ამ დიეტას უმკაცრესად იცავს, რაც იქცა კიდეც მისი წარმატების ამოსავალ წერტილად და მისი დიდი გამარჯვებების ათვლის სათავედ. სწორედ ამ წელს ავიდა ნოვაკი საჩოგბურთო თვალსაზრისით ახალ დონეზე, თუმცა, ეს არ იყო ევოლუციის ერთ-ერთი რიგითი ეტაპი. თუ რამეს ჰქვია God Mode - ეს სწორედ ნოლეს 2011 წლის სეზონია. ჯამში 11 მოგებული ტიტული, აქედან 3 დიდი მუზარადის ტურნირი (როლან გაროსის გარდა) და 5 მასტერსი.
ამ სეზონში სერბი რაფასა და როჯერს 11-ჯერ შეხვდა და ერთადერთხელ დამარცხდა, როჯერთან საფრანგეთის ღია პირველობის 1/2 ფინალში. ისე, წლების განმავლობაში, ნოვაკის მეცნიერულ მიგნება და ინოვაციური დიეტა უამრავმა სპორტსმენმა გამოიყენა. ჯოკოვიჩი უდიდეს ყურადღებას აქცევს იმას, თუ რას იღებს მისი ორგანიზმი, მის საკვებ რაციონში მხოლოდ და მხოლოდ მკაცრად განსაზღვრული საკვებია - ხილი, ბოსტნეული, თხილეული, თევზი, თეთრი ხორცი, მცენარეული ზეთი და სხვა.
საკვებთან ერთად ნოვაკი უდიდეს ყურადღებას უთმობს ვარჯიშს. ცნობილია, რომ იგი კალისთენიკური ვარჯიშების დიდი მოყვარულია. ასევე უდიდეს ყურადღებას უთმობს იმას, რომ მისი ძილის გრაფიკი სრული რვა საათისგან შედგებოდეს. დილით კი დღეს და ვარჯიშს გაწელვებით იწყებს - იოგასა და ტაი ჩის ელემენტებით. საუზმის შემდეგ ის დაახლოებით 2 საათის განმავლობაში კორტზე სპარინგ-პარტნიორთან ერთად ვარჯიშობს. ვარჯიშის ინტენსივობა დამოკიდებულია იმ ტურნირზე, რომლისთვისაც ემზადება. ამის შემდეგ საქმეში ერთვება სპორტული დარბაზი, სადაც სერბი ძალის მომატებაზე, გამძლეობასა და ამტანობაზე მუშაობს. ნოვაკის ყოველდღიურ ცხოვრებაში უდიდესი ყურადღება ეთმობა ძალების სრულად აღდგენას და სხეულის მაქსიმალურად კარგ კონდიციებში ყოფნას.
ასაკთან, ამორტიზებულ სხეულთან კომპრომისისა და მეცნიერების საკუთარი სურვილებისთვის დაქვემდებარების სანიმუშო მაგალითი ნოვაკ ჯოკოვიჩმა 2023 წლის ცინცინატის მასტერსის ფინალში კარლოს ალკარასის წინააღმდეგ გვიჩვენა. იმ დღეს განსხვავებული, მოდიფიცირებული ნოვაკი ვიხილეთ. შეხვედრა, სადაც ორ ჩოგბურთელს შორის უშეღავათო ბრძოლა მასტერსისთვის უჩვეულო დროის - 3 საათისა და 49 წუთის განმავლობაში მიმდინარეობდა. მაყურებელმა იხილა სამი უაღრესად დაძაბული სეტი. პირველ მათგანში გამარჯვება ესპანელს ერგო, ხოლო უკანასკნელი ორში კი სერბს, თანაც როგორ დრამატულად - ორივეში ტაიბრეიკის საშუალებით. ცინცინატის კორტზე გაწოლილი, მაისურშემოხეული, გადამწვარი და გადაღლილი ნოვაკის შემყურემ გავიაზრე, თუ რამხელა ენერგია, გამოცდილება და თავდადება დასჭირდა ნოვაკს იმისთვის, რომ კარლოსისთვის ეს მატჩი მოეგო. მივხვდი, რომ მას ენერგიის ყველა მეათედი თუ მეათიათასედი წინასწარ გათვლილი და გადანაწილებული ჰქონდა, ხოლო გამარჯვების შემდეგ გონება იმდენად მოეშვა, რომ სხეულს სრული თავისუფლება მიანიჭა და მაისურის შემოხევაც სწორედ ამის გამოხატულება გახლდათ. ნოვაკის გონებამ და სხეულმა თავისუფლება იგრძნო, ის თავისუფლება, რომელსაც კონცენტრირებული გონება მოგების წამამდე ბლოკავდა. ჩემი აზრით, სწორედ ესაა ის, რითაც ნოვაკი მატჩებს რაღაც სასწაულის ძალით განწირული მდგომარეობიდან აბრუნებს, ამდენი წლის განმავლობაში ტიტულს ტიტულზე იგებს და საჩოგბურთო კვარცხლბეკიდან კვლავაც არ ჩამოდის.
იგივე ჯოკოვიჩმა ხომ სულ ახლახან, რამდენიმე დღის წინ, ისევ კარლიტოსთან შემოგვთავაზა, სადაც ავსტრალიის ღია პირველობის 1/4 ფინალში ესპანელი ოთხ სეტში, ანგარიშით 3-1 დაამარცხა. ყველას ეგონა, რომ წლევანდელ ფინალში შარშანდელი ნახევარფინალი განმეორდებოდა და ნოვაკს შურისძიების ბრწყინვალე შესაძლებლობა მიეცემოდა. თუმცა, თუმცა ... როგორც ჩანს, სადღაც ტრავმებმა მასაც უნდა შეუშალონ ხელი წარმატების მიღწევაში. ნოლე საშა ზვერევთან 1/2 ფინალურ შეხვედრაში პირველი სეტის დასრულების დაზიანების გამო ტურნირს ჩაეხსნა.
რას ვიზამთ, ზოგჯერ გვავიწყდება, რომ ისიც ადამიანია. და მაინც, დიდი მუზარადის ტურნირი რეკორდული რაოდენობით - 24-ჯერ მომგებ, ყველა შესაძლო მასტერსის, ოლიმპიადის, დევისის თასის, წლის შემაჯამებელი ტურნირის გამარჯვებული ჯოკოვიჩი არ ჩერდება. რა არის შემდეგი - მე-100 ტიტულის მოგებისას დაყვირებული IDEMO BRE? - შორს, ცხადია, არც ესაა. ნოვაკი მომდევნო ტიტულის მოგებით სამნიშნა რიცხვსაც შეუტევს. ნოლე ხომ ისევ აქაა და მიუხედავად ასაკისა, ისევ რჩება საჩოგბურთო სამყაროს მთავარ ჯოკრად.
