უცხო შინაურებს შორის
ბევრმა არ იცის, რომ როტერდამის ფეიენოორდში გაბრწყინების შემდეგ, ნიდერლანდელი თავდამსხმელი პირველებმა შენიშნეს "მანკუნიანელებმა" და არა "კანონირებმა". სერ ალექს ფერგიუსონის სკაუტების თვალსაზრისით, "სამხრეთელთა" ფორვარდი იმ მომენტში ზედმეტად მოუმწიფებელი და ფეთქებადი იყო, რის გამოც კლუბმა ის თავისი სატრანსფერო სიიდან ამოშალა.
ოლდ ტრაფორდის ბინადრებისგან განსხვავებით, არსენ ვენგერს უკან არ დაუხევია. ლეგენდარული მწვრთნელი წლების განმავლობაში აკვირდებოდა მომავალ "მფრინავ ჰოლანდიელს" და 2004 წლის მაისში მისი ტრანსფერი ჰაიბერიზე შედგა. ფრანგი სპეციალისტი ახალგაზრდა ფორვარდს პრემიერ ლიგისთვის ნელ-ნელა, ყოველგვარი დაჩქარების გარეშე ამზადებდა.
თავდაპირველად, არსენალის მე-11 ნომერი გარემარბის პოზიციაზე თამაშობდა და გოლების გატანა მისი მთავარი მოვალეობა არ ყოფილა. აღნიშნული ფუნქციებით დატვირთული იყო ტიერი ანრი, რომელსაც ლონდონურ კლუბში კონკურენტი არ ჰყავდა. თავად განსაჯეთ: ვან პერსიმ ნისლიან ალბიონზე გატარებულ პირველ 4 სეზონში, სულ რაღაც 42 გოლი გაიტანა.
ნიდერლანდელი გარემარბი ერთ სეზონში საშუალოდ 10.5 გოლს იტანდა. მისი სრულფასოვანი აფეთქების ათვლის წერტილად შეგვიძლია ლეგენდარული ფრანგი ფორვარდის ბარსელონაში გადასვლის მომენტი მივიჩნიოთ, რის შემდეგაც "მეთოფეთა" იმდროინდელმა დამრიგებელმა რობინი ამჯერად უკვე გოლეადორული ფუნქციებითაც დატვირთა.
"კანონირების" ახალმა ლიდერმა ყველა მოლოდინს გადააჭარბა - 145 შეხვედრა, 89 გოლი, ეს უკვე შემდგომი ოთხი სეზონის სტატისტიკა არის. დროთა განმავლობაში ის პრემიერ ლიგის ერთ-ერთ საუკეთესო ფორვარდად ჩამოყალიბდა, ულამაზესი გოლები კი ვენგერის გუნდის მე-11 ნომრის სტატუსს კიდევ უფრო ამაღლებდა.
"მფრინავ ჰოლანდიელს" ადარებდნენ ლეგენდარულ დენის ბერგკამპს, რომელიც ჰაიბერიზე დაუვიწყარ შოუებს მის გამოჩენამდე ერთი ათწლეულით ადრე დგამდა. ცნობისთვის, ნიდერლანდურმა დუეტმა ერთად თამაში და ჩემპიონთა ლიგის ფინალში გასვლაც მოასწრო. ვეტერანი ფორვარდის წასვლის შემდეგ, მისი საქმე არსენალში სწორედ ვან პერსიმ გააგრძელა.
რობინმა ლონდონური გუნდის ლეგენდარული თავდამსხმელისგან მეტსახელიც კი გადმოიბარა, თუმცა ერთი შესწორებით. საქმე ისაა, რომ აეროფობიის გამო, "მეთოფეთა" 10-იანს ეძახდნენ "არამფრინავ ჰოლანდიელს", მის თანამემამულეს კი ფრენის შიში არ ჰქონია, რის გამოც მან კომფორტულად მოირგო "მფრინავი ჰოლანდიელის" სახელი.
წლების შემდეგ, "კანონირების" თავდამსხმელი უარის იტყვის თავის მე-11 ნომერზე და მოირგებს ბერგკამპის ათიანს, ნომერთან ერთად, კაპიტნის სამკლაურსაც. ერთი სიტყვით, ვენგერის გუნდში ვან პერსის სახით ყალიბდებოდა ახალი ლეგენდა, მაგრამ მას ჰქონდა მხოლოდ ერთი მინუსი: ტიტულების ნაკლებობა.
ნიდერლანდელი თავდამსხმელის კოლექციაში იყო მხოლოდ ასოციაციის თასი და სუპერთასი, რაც ამბიციურ შემტევს არ აკმაყოფილებდა. სწორედ ამ მომენტიდან ხდება რობინი შინაურებს შორის უცხო. ემირეითსის ბინადრები სეზონის სტარტიდანვე ვარდებოდნენ საჩემპიონო რბოლიდან და მდგომარეობას არც მათი კაპიტნის საოცარი შედეგიანობა ცვლიდა.
ლონდონური გუნდის ათიანი მანჩესტერში გადასვლამდე პრემიერ ლიგის საუკეთესო ბომბარდირიც კი გახდა. აღსანიშნავია, რომ ერთი სეზონის შემდეგ, "მფრინავი ჰოლანდიელი" გაიმეორებს იმავე შედეგს, მაგრამ უკვე იუნაიტედის შემადგენლობაში. აქ, "მეთოფეებისა" და ვარსკვლავური ფორვარდის ურთიერთობა სრულდება.
უცხოებს შორის ვერც ბოლომდე შინაური
2012 წლის ზაფხულში ვან პერსის კარიერაში საბედისწერო ტრანსფერი შედგა, "კანონირებიდან" "წითელ ეშმაკებში". თავისი გადაწყვეტილება ნიდერლანდელმა ფორვარდმა ტიტულების მოგების სურვილით ახსნა და ისიც აღნიშნა, რომ ვენგერს მისთვის ახალი ხელშეკრულება არ შემოუთავაზებია.
რობინმა "მანკუნიანელებში" მართლაც მოიგო ტიტულები, თუმცა რის ფასად? ემირეითსზე დამსწრე პუბლიკამ ის შეიძულა, გაქრა ლეგენდარულობის სტატუსი და პარალელი სახელოვან თანამემამულესთან. არსენალს იმ დროს პერიოდულად ტოვებდნენ გუნდის საუკეთესო მოთამაშეები, ზოგი ფულისთვის, ზოგი კი თასებისთვის.
ეშლი კოულის, სამირ ნასრის, ემანუელ ადებაიორის, ბაკარი სანიასა და გაელ კლიშის შემდეგ, ლონდონური გუნდი დატოვა მორიგმა ფეხბურთელმა, ამჯერად კაპიტანმა. რაც შეეხება "მეთოფეთა" ყოფილი 10-იანის კარიერას ფერგიუსონის გუნდში: არსებობს მოსაზრება, რომ პრემიერ ლიგის მე-20 ტიტული "ოცნებათა თეატრის" ბინადრებს სწორედ "მფრინავმა ჰოლანდიელმა" მოაგებინა.
2012 წლის ზაფხულში ვან პერსის კარიერაში საბედისწერო ტრანსფერი შედგა, "კანონირებიდან" "წითელ ეშმაკებში". თავისი გადაწყვეტილება ნიდერლანდელმა ფორვარდმა ტიტულების მოგების სურვილით ახსნა და ისიც აღნიშნა, რომ ვენგერს მისთვის ახალი ხელშეკრულება არ შემოუთავაზებია.
რობინმა "მანკუნიანელებში" მართლაც მოიგო ტიტულები, თუმცა რის ფასად? ემირეითსზე დამსწრე პუბლიკამ ის შეიძულა, გაქრა ლეგენდარულობის სტატუსი და პარალელი სახელოვან თანამემამულესთან. არსენალს იმ დროს პერიოდულად ტოვებდნენ გუნდის საუკეთესო მოთამაშეები, ზოგი ფულისთვის, ზოგი კი თასებისთვის.
ეშლი კოულის, სამირ ნასრის, ემანუელ ადებაიორის, ბაკარი სანიასა და გაელ კლიშის შემდეგ, ლონდონური გუნდი დატოვა მორიგმა ფეხბურთელმა, ამჯერად კაპიტანმა. რაც შეეხება "მეთოფეთა" ყოფილი 10-იანის კარიერას ფერგიუსონის გუნდში: არსებობს მოსაზრება, რომ პრემიერ ლიგის მე-20 ტიტული "ოცნებათა თეატრის" ბინადრებს სწორედ "მფრინავმა ჰოლანდიელმა" მოაგებინა.
ეს გარკვეულწილად სიმართლეა, რადგან 2012/2013 წლების სეზონის მანჩესტერის საუკეთესო ფეხბურთელი სწორედ ვან პერსი იყო. 48 შეხვედრაში გატანილი 30 ბურთი, პრემიერ ლიგის საუკეთესო გოლეადორის ჯილდო, 2 ჰეთ-თრიკი, მათ შორის ერთი საჩემპიონო, ბირმინგემის ასტონ ვილას წინააღმდეგ.
ნიდერლანდელი თავდამსხმელის მიერ "ვილანების" კარში გატანილი მეორე გოლი სრულიად დამსახურებულად ითვლება პრემიერ ლიგის ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე ლამაზად. ამის გარდა, რობინმა სეზონის მსვლელობისას აიღო ტოპ 6 კლუბის თითოეული წარმომადგენლის კარი, მათ შორის "კანონირებისაც". იუნაიტედის ფორვარდი უბრალოდ შეუჩერებელი იყო.
ასევე გამოსარჩევია "მფრინავი ჰოლანდიელის" მიერ 92-ე წუთზე შესრულებული გამარჯვების მომტანი ჯარიმა მანჩესტერ სიტისთან. თავის სადებიუტო სეზონში "წითელი ეშმაკების" მე-20 ნომერი კლუბის ისტორიაში ყველაზე შედეგიანი ახალწვეულიც გახდა. გუნდურ ტიტულებთან ერთად, მან არაერთი ინდივიდუალური ჯილდოც მიიღო.
ამ ყველაფრის შემდეგ, ისმის კითხვა - რატომ ვერ გახდა ვან პერსი ბოლომდე შინაური "მანკუნიანელების" რიგებში საქმე ისაა, რომ ვარსკვლავური ნიდერლანდელი ფორვარდის დიდების მომენტი ფერგიუსონის გუნდში მხოლოდ 1 წელი გაგრძელდა. საჩემპიონო სეზონის დასრულების შემდეგ, შოტლანდიელმა სპეციალისტმა დაასრულა სამწვრთნელო კარიერა, რის შემდეგაც "ოცნებათა თეატრში" წყვდიადმა დაისადგურა.
რობინი შედეგიანი იყო მომდევნო სეზონშიც (28 შეხვედრა, 18 გოლი), თუმცა დევიდ მოიესის მანჩესტერში ეს საერთოდ არ ჩანდა. ლუი ვან გაალის თავკაცობით კი ნიდერლანდების ეროვნული გუნდის ყველა დროის საუკეთესო გოლეადორმა 10 ბურთზე მეტის გატანა ვერ შეძლო. იუნაიტედში გატარებული 3 სეზონის შემდეგ, "მფრინავი ჰოლანდიელი" სტამბოლის ფენერბაჰჩეში გადავიდა.
"კანონირების" ყოფილმა ათიანმა "წითელ ეშმაკებში" გადასვლით პრემიერ ლიგა მოიგო, რითაც აიხდინა ოცნება და საერთო ჯამში, ის თავისი კარიერით კმაყოფილია. მეორე საკითხია ის, თუ რამდენად ფასეულია ვან პერსი "მანკუნიანელი" ქომაგებისთვის? ობიექტურად, პრემიერ ლიგის მხოლოდ 1 ტიტული, ძალიან მოკრძალებული შედეგია.
ვსაუბრობთ გუნდის შესახებ, რომლის ისტორიაში 13 და 11-გზის ჩემპიონი ფეხბურთელებიც კი გვხვდებიან. გასაგებია, რომ ოლდ ტრაფორდის ბინადრების ბოლო ტრიუმფი, პირველ რიგში, სწორედ ნიდერლანდელ ფორვარდთან ასოცირდება, მაგრამ ამ შემთხვევაში საქმე გვაქვს არა ტიტულის განსაკუთრებულობასთან, არამედ მანჩესტერის კრიზისთან, რომელიც უკვე 10 წელზე დიდხანს გრძელდება.
იუნაიტედს რომ გაეგრძელებინა თავისი წარმატებული სერია, რობინის სახელობის ჩემპიონობა კიდევ უფრო ღრმა დავიწყებას მიეცემოდა. აღსანიშნავია ისიც, რომ 2013 წლისთვის, "წითელ ეშმაკებს" ლივერპული უკვე ჩამოტოვებული ჰყავდათ. რეალურად, ეპოქალური იყო მე-19 ტიტული, რომლის მოგების შემდეგაც "მანკუნიანელებმა" მერსისაიდელები მე-2 პოზიციაზე ჩამოაქვეითეს.
იუნაიტედს რომ გაეგრძელებინა თავისი წარმატებული სერია, რობინის სახელობის ჩემპიონობა კიდევ უფრო ღრმა დავიწყებას მიეცემოდა. აღსანიშნავია ისიც, რომ 2013 წლისთვის, "წითელ ეშმაკებს" ლივერპული უკვე ჩამოტოვებული ჰყავდათ. რეალურად, ეპოქალური იყო მე-19 ტიტული, რომლის მოგების შემდეგაც "მანკუნიანელებმა" მერსისაიდელები მე-2 პოზიციაზე ჩამოაქვეითეს.
ვენგერის გუნდის ყოფილი კაპიტანი ფერგიუსონის ეპოქაში მთავარი ნიდერლანდელი გოლეადორიც კი არ არის. აღნიშნული სტატუსი ეკუთვნის რუდ ვან ნისტელროის, რომელმაც "მფრინავ" თანამემამულეზე გაცილებით მეტი გაიტანა. სწორედ ამ მიზეზების გამო ვერ გახდა ის ბოლომდე შინაური "ოცნებათა თეატრში".
ამ ყველაფრის გააზრების შემდეგ, კიდევ ერთხელ ვიკითხავთ - ღირდა ემირეითსის დატოვება პრემიერ ლიგის ერთი ტიტულის ფასად? ყველას თავისი პასუხი და ვერსია აქვს. ეჭვგარეშეა, რომ არსენალის ყოფილი მე-10 ნომერი თავისი თაობის ერთ-ერთი საუკეთესო ფორვარდია, მაგრამ რეალურ დიდებამდე მას ბევრი დააკლდა.
