ამორიმის მოლოდინში: პორტუგალიელის დიდი მისია წითელ მანჩესტერში

 პირდაპირ, ყველანაირი შესავლის გარეშე რომ ვთქვათ, იუნაიტედში ამ მხრივ ამორიმს დიდი სამუშაო ხვდება, მისი, ალბათ, თავდაპირველი მისია გუნდის 4-ეულისთვის ბრძოლაში დაბრუნებაა. თავად რუბენი ტაქტიკური კუთხით საკმაოდ საინტერესო მოსაზრებებით გამოირჩევა და შეიძლება ითქვას, რომ საკმაოდ ამბიციურიცაა. პიროვნული ამბიციურობა იქიდანაც ჩანს, რომ დღევანდელ ფეხბურთში, ალბათ ყველაზე რთულად გასაწრთვნელი გუნდი ჩაიბარა თანაც შუა სეზონში. ამორიმის პერსონა, როგორც აღვნიშნეთ, საინტერესოა, მაგრამ, მოდით, დეტალურად მიმოვიხილოთ, მაინც რას უნდა ველოდოთ მანჩესტერში ამორიმისგან და რა არის ის მისია, რომელიც მან უნდა შეასრულოს.

ამორიმის მემკვიდრეობა სპორტინგში და სასტარტო პირობები მანჩესტერში

19 წელი პორტუგალიის ჩემპიონობის გარეშე და პორტუ-ბენფიკას აბსოლუტური დომინირების შემყურე სპორტინგს უიმედობა ახრჩობდა. ზუსტად ამ მომენტში, გუნდს მხსნელად რუბენ ამორიმი მოევლინა. ფეხბურთელობისას საშუალო დონის ნახევარმცველი, მაგრამ ნიუანსური მწვრთნელი, რომელმაც „თეთრ-მწვანეები“ ვექტორი წარმატებისკენ შემოაბრუნა. არადა, სპორტინგი ის გუნდია, რომელმაც საფეხბურთო სამყაროს ორი უდიდესი პორტუგალიელი, ლუიშ ფიგუ და კრიშტიანუ რონალდუ აჩუქა. წინა მწვრთნელებს რომ შევადაროთ, ადვილად შევამჩნევთ, იმ აღმავალ ტრენდს, რომელსაც გუნდი ამორიმის გუნდში მოსვლის შემდეგ შეუქცევადად განიცდიდა. შეიძლება ითქვას, რომ ამორიმმა იპოვა წარმატების გასაღები, რომლითაც სპორტინგს მაღალი მიზნებისთვის საბრძოლველად გზა გაეხსნა:

 

აქ ძალიან კარგად ჩანს, თუ როგორ დაღმავალ ტრენდზე ჩაიბარა ამორიმმა ლისაბონური გუნდი და მეთოდურად რამდენად მაღლა და მაღლა მიიწევდა სპორტინგი. 2024 უკვე პიკური წელია. მანჩესტერულ გუნდშიც დაახლოებით ამ ტენდენციას ვაწყდებით - ამორიმი გუნდს დაღმავალ ტრენდზე იბარებს. რა შედეგები მოჰყვება ამას, ერთად ვიხილავთ.

 
 როგორც უკვე აღვნიშნეთ, ამორიმის მემკვიდრეობა სპორტინგისთვის ფასდაუდებელია, მაგრამ განვიხილოთ შემდგომი კორელაცია - რამდენად თანაწონადები არიან პორტუალიგური პრიმეირა ლიგის გუნდები პრემიერლიგურ გუნდებთან:

 
ამ მოცემული გრაფიკიდან კარგად ჩანს, რომ მხოლოდ 5 პორტუგალიური გუნდია პრემიერლიგურ გუნდებთან თანაწონადი. აქედან გამომდინარე, იმის დადგენა შეგვიძლია, რომ ამორიმის სამუშაო გაცილებით რთული იქნება, ვიდრე სპორტინგში მისვლისას იყო. მას არათუ უშუალო სათამაშო ფილოსოფიის იმპლემენტაცია მოუწევს, არამედ ახალ და გაცილებით რთულ ჩემპიონატთან ბოლომდე მორგება, რისთვისაც მას არც ისე ბევრი დრო ექნება.

რას თამაშობს ამორიმი?

 რუბენ ამორიმის ფეხბურთი მარტივად აღსაწერი არ არის, რადგან ძალიან ბევრ შიდა ნიუანსსა თუ დეტალს მოიცავს. ამორიმის ზოგადი სისტემა 3-4-2-1 ფორმაციას გულისხმობს, სადაც ერთი საყრდენია მეტად სიღრმეში ჩამჯდარია, ხოლო მეორე Box-To-Box ტიპის ნახევარმცველი, თუმცა სქემა საკმაოდ ასიმეტრიული ფორმისაა და ლატერალების ძალიან მაღლა აწევას გულისხმობს, რითაც კლასიკური გარემარბების არ არსებობა ბალანსდება:

 ამ სისტემაში ბურთით კარგად მოთამაშე ცენტრალური მცველი აუცილებელია. სპორტინგში ასეთი გონსალო ინასიუა. შეტევაში კი ინსაიდ ფორვარდები მეტად ნახევარსივრცეებს იკავებენ, რომელთაც ფლანგიდან მხარდაჭერას სწორედაც ლატერალები აძლევენ. ბურთის ფლობისას. 3-2-5 ფორმაცია ფეხბურთის პოზიციონისტურ დისკურსში უკვე მეინსტრიმ მიმდინარეობაა. როდესაც ამორიმის სპორტინგი ბურთის ამოტანას იწყებდა, ეს ფორმაცია 4-2-2-2-ად გადაკეთდებაოდა ხოლმე, ერთ-ერთი მცველი (აქამდე კოატესი, შემდეგ დიომანდე) ნახევარდაცვის ხაზს უერთდება და ასეთ სტრუქტურას ქმნიდა:

 
ასეთი ფორმაციის მიზანი პრეს-რეზისტულობის მიღწევაა, რასაც ამორიმი საკმაოდ წარმატებულადაც ახერხებს. ამორიმის ფეხბურთის რაობის გასაგებად, ძალიან მაღალი პრესგამძლეობა ნამდვილადაა ერთ-ერთი ინდიკატორი, მაგრამ არა მთავარი. საკვანძო მომენტი აქ არის ის, თუ რამდენად ვერტიკალურად და სწრაფად გადადის დაცვიდან შეტევაში გუნდი და რამდენად მაღალია ინტენსიურობა დაცვით ფაზაში. ქვემოთ მოცემული გრაფიკი ასევე იმასაც მიგვანიშნებს, რომ ამორიმის გუნდი ძალიან ბევრს შანსს ქმნის და მოედანს მაქსიმალურად აგანიერებს, რათა მეტოქე გუნდის დაცვა მაქსიმალურად გაწელოს. რაც პორტუგალიელ მწვრთნელს სხვა პოზიციონისტი მწვრთნელებისგან გამოარჩევს, ეს არის ბურთის გადატანის სისწრაფე, ამაზე სხვა სტატისტიკური მონაცემებიც მოწმობს. მაგალითად ის, რომ ცენტრალური ზონიდან სპორტინგი არც ისე ხშირად გადაჰქონდა ბურთი, ასევე მისი გუნდი დროს დიდად არც ბურთის ფლობაში კარგავს. ამისი ნათელი მაგალითი ამორიმის ბოლო მატჩია - მანჩესტერ სიტის წინააღმდეგ. საბოლოოდ რომ ავხსნათ, ამორიმის ფეხბურთი დაახლოებით ასე გამოიყურება:


ვიკტორ იოკერეში - სწორხაზოვნების გასაღები

 უმთავრესი რამ, რაც ამორიმის საფეხბურთო დისკურსში უნდა გავითვალისწინოთ, ეს არის შანსების შექმნის ფორმა - როგორ ქმნის სპორტინგი შანსებს? - მოცემულ ფოტოზე კარგად ჩანს, თუ რა როლი აქვს ამაში ვიკტორ იოკერეშს და რატომ გადაიქცა იგი სულ სხვა დონის ფეხბურთელად ამორიმის ხელში. საინტერესოა ვინ მოირგებს იოკერეშის მსგავს როლს მანჩესტერ იუნაიტედში? 

თავდაცვა - საუკეთესო თავდასხმა?

 
 ამორიმის ფეხბურთში დაცვის ელემენტი უნიკალურია, ერთის მხრივ იგი თავის დაცვას საკმაოდ მაღლა სწევს, მაგრამ პრესინგით სტაბილურად თავს არ იცავს. ეს არის 5-2-3-ისა და 5-4-1-ის ჰიბრიდული საშუალო ბლოკი, რომელიც მეტად მოედნის შუაში კონცენტრირდება ხოლმე:

 
 ეს რომ უშუალოდ სათამაშო პრაქტიკაში წარმოვიდგინოთ, უნდა გავიხსენოთ, ამორიმის სპორტინგის, ალბათ, ყველაზე შთამბეჭდავი გამარჯვება მანჩესტერ სიტისთან, როდესაც გუნდი დაახლოებით გუარდიოლას შეგირდების წინააღმდეგ ასეთი ფორმაციით დადგა:

 

 აქ ერთის მხრივ „ქალაქელების" სისუსტე ჩანს, სპორტინგმა ერლინგ ჰოლანდი, მატეუშ ნუნეში და ბერნარდო სილვა კვადრატულ მახეში მოაქცია. სწორედ ეს ფეხბურთელები იყვნენ შეტევის წარმართვისას სიტის საკვანძო რგოლები. ამ დაცვითი სქემის უნიკალურობა გამოიხატება იმაში, რომ ცენტრალური მცველი ხშირად ტოვებს დაცვით ზონას და ნახევარდაცვას უერთდება, ამით ვიღებთ არა ხუთ, არამედ ოთხ მცველს, თუმცა შედეგად შუა ხაზში რიცხობრივი უპირატესობა იქმნება:

 

 ამ დაცვით სქემას, ცხადია, ჩავარდნაც აქვს, გამომდინარე მისი საკმაოდ განიერი ფორმისა და ლატერალების ზედმეტად მაღლა აწეული პოზიციისა, ამ მოცემულ სიტუაციაში, კარგად ჩანს, თუ როგორ სიტუაციაში გაუშვა გოლი სპორტინგმა. სანტუში ძალიან მაღლაა აწეული, ხოლო ინასიუს ბურთის ჩაჭრა და მომენტზე რეაგირება დააგვიანდა. შედეგად, სპორტინგის კარში გოლი გავიდა. ყურადღება იმაზეა გასამახვილებელი, რომ ამ სისტემაში ერთი რგოლის ჩავარდნას დომინოს ეფექტი აქვს, ეს ფოტო ამის ნათელი დასტურია:



პენტაგონური პრესინგი

 ამორიმის ფეხბურთის ყველაზე საინტერესო მხარე მისი პრესინგის სტრუქტურაა, რომელიც გუნდში ჩაშენებული ცალკეული სისტემაა. ამორიმის გუნდი არ ერიდება ამ პრესინგის ხუთკუთხედისა და დაცვითი ფორმაციის განცალკევებას და მათ შორის დიდი სივრცის დატოვებას. 5-მცველიანი დაცვითი ფორმაციის აუცილებელობაც სწორედ ამაში მდგომარეობს. ამორიმი თავს არა სივრცეულად, არამედ ზონალურად იცავს, რითაც ამ მოძრავ ხუთკუთხედს გადაადგილების თავისუფლება ეძლევა:

 
როგორ მოერგებიან „წითელი ეშმაკები" ამორიმის პრინციპებს?

 
 მანჩესტერ იუნაიტედი საკმაოდ პრობლემური ორგანიზაციაა. მომავლის დაგეგმარების კონკრეტული კონცეფციის არ არსებობის გამო ამ გუნდს ექსისტენციალური პრობლემა ხშირად აქვს. ამიტომაცაა, რომ ნებისმიერი პროექტი, რომელიც კლუბმა პოსტ-ფერგი ერაში წამოიწყო, უშედეგო აღმოჩნდა. მორალისა და ემოციებისგან დაცლილ ტაქტიკურ ასპეტში ამორიმის მანჩესტერი შეიძლება ასე წარმოვიდგინოთ:

 
 საინტერესოა, შეძლებს თუ არა ინსაიდ ფორვარდის პოზიციაზე საკუთარი როლის პოვნას ბრუნო ფერნანდეში. ეს საკითხი დიდად კითხვის ნიშნის ქვეშ დგას, გამომდინარე იქიდან, რომ კლასიკური 10-იანის პოზიცია, სადაც ბრუნო თავს ყველაზე კომოფორტულად გრძნობს, ამორიმის სისტემაში უბრალოდ არ არსებობს.  ამ სქემით, ფორმაციითა და ფილოსოფიით ყველაზე მეტად მანუელ უგარტემ, რასმუს ჰოილუნდმა და ლისანდრო მარტინესმა უნდა იხეირონ, ხოლო კაზემირომ, ჯოშუა ზირკზემ და ბრუნო ფერნანდეშმა ყველაზე მეტი უნდა ინერვიულონ, რადგანაც ამორიმის დისკურსში ისინი ერთი შეხედვით, უბრალოდ არ ეწერებიან. ჩემი მოსაზრებით, ამორიმთან ერთად საწყის ეტაპზე მანჩესტერ იუნაიტედის ძირითადი შემადგენლობა დაახლოებით ასეთი იქნება:

 თუმცა ერთი უნდა აღინიშნოს ერთი რამ - იუნაიტედს სატრანსფერო ბაზარზე აქტიურობა მოუწევს. ეს გუნდი ამორიმის თარგზე მოჭრილი ნამდვილად არ არის. საკუთარ დღის წესრიგში გუნდის ჩასასმელად მას დრო დასჭირდება. დანარჩენს კი, ინგლისური გრანდისა და ახალგაზრდა პორტუგალიელის საერთო მოგზაურობა გვიჩვენებს, რომელიც სტარტს იფსვიჩთან გასვლაზე გასამართ შეხვედრაში აიღებს.