გადამწყვეტი გოლი ინგლისის ახალგაზრდულ ნაკრებთან, ბევრი დასამახსოვრებელი მატჩი დინამო თბილისში, 3 გოლი ეროვნულ ნაკრებში - ერთ დროს, გიორგი პაპუნაშვილი საქართველოს გამორჩეულ ტალანტად ითვლებოდა, თუმცა სიტუაცია ისე არ წარიმართა, როგორც ჩვენ და თავად ფეხბურთელი ელოდა.
დღეს, პაპუნაშვილი 30 წლისაა, აზერბაიჯანული ზირას რიგებში გამოდის, გუნდის ერთ-ერთი ლიდერია და გოლებსაც იტანს. მძიმე პერიოდის შემდეგ, შეიძლება ითქვას, რომ პაპუ ფეხბურთს უბრუნდება.
LaGazzetta.ge-სთან ინტერვიუში პაპუნაშვილმა განვლილ პერიოდსა და სხვა საინტერესო თემებზე ისაუბრა.
"პირველ რიგში, ჩემს გუნდზე ვისაუბრებ. ზირა ყოველთვის მაღალი მიზნებისთვის იბრძვის, გასულ წელს მეორე ადგილზე გავედით და თასის ფინალი ვითამაშეთ, წელსაც იგივე და უფრო დიდი მიზნები გვაქვს. სამწუხაროდ, ეს სეზონი კარგად ვერ დავიწყეთ, დასანანი ქულები დავკარგეთ, თუმცა ჯერ დასრულებული არაფერია. რაც შეეხება ინდივიდუალურ ფორმას, ჩემს თამაშს ყოველთვის კრიტიკულად ვუყურებ ხოლმე და ვფიქრობ, რომ მომატება კიდევ შემიძლია"
განსხვავება აზერბაიჯანის და საქართველოს ჩემპიონატებს შორის
"აზერბაიჯანის ჩემპიონატი ყოველ წელს ვითარდება და მაღალი დონის ხდება. აქ ცხრილში სიმჭიდროვეა და იქამდე მივიდნენ, რომ ყველა გუნდი კარგი და კონკურენტუნარიანი გახდა. ვფიქრობ, საქართველოს ჩემპიონატზე ბევრად მაღალი დონის ლიგა აქვთ."
ქართველი ფეხბურთელები ხომ აზერბაიჯანელებზე ბევრად მაღალი დონის არიან, მაშინ რატომ არის მათი ლიგა ჩვენზე უკეთესი?
"ლეგიონერები, ინფრასტრუქტურა და ა.შ. აქ სათამაშო მოედნები იდეალურ დონეზეა, თამაშის ხარისხი, ტემპი და ბევრი ფაქტორია, რითიც აზერბაიჯანის ჩემპიონატი ჩვენსას ჯობია. სულ რომ არაფერი, ყარაბახი ჩემპიონთა ლიგის 1/16 ფინალშია გასული და ევროპის საუკეთესო კლუბებს შორისაა.
შენს გუნდში კიდევ ერთი ქართველი ფეხბურთელი - დავით ვოლკოვი თამაშობს. რამდენად გეხმარება მისი ყოფნა გუნდში?
"ვოლკოვი ჩემთვის ძალიან ახლო ადამიანია და მისი აქ ყოფნა ძალიან მეხმარება. ერთ გუნდში ვართ და ერთი მიზნები გვაქვს. ფეხბურთს გარეთაც დიდ დროს ვატარებთ და კარგი ურთიერთობა ჩამოგვიყალიბდა. ალბათ, ამ ინტერვიუს ნახავს და აქედანაც დიდ მადლობას ვუხდი. მისგან ბევრი საფეხბურთო წვრილმანი ვისწავლე."
გამორჩეული ფეხბურთელი იყავი და ხალხი ელოდა, რომ გაცილებით დიდ ფეხბურთს ითამაშებდი, თუმცა ასე არ მოხდა. რა იყო ამის მიზეზი?
"მიზეზების ძებნაზე საუბარი შორს წაგვიყვანს. ყველას ცხოვრებაში არის რთული პერიოდი. ხანდახან, მენტალური ჩავარდნა გაქვს და აღარ გინდა თამაში. ბევრი პრობლემა იყო და მადლობა ღმერთს, რომ საკუთარ თავში ძალა ვიპოვნე და ჩემი მენტალური მდგომარეობა სასიკეთოდ შემოვაბრუნე. ამაში ჩემი ოჯახი, კერძოდ დედაჩემი ძალიან დამეხმარა. ახლა შეიძლება ითქვას, რომ დავბრუნდი და ყველანაირად ვცდილობ, ჩემი მაქსიმუმი წარმოვაჩინო, რათა, პირველ რიგში, ჩემს გუნდს დავეხმარო.
იმ ჩავარდნილ პერიოდს რომ ვიხსენებ, ფსიქოლოგიურად ძალიან მძიმე იყო. "არას" თქმა ყოველთვის მარტივია და როგორც ვთქვი, ამ ყველაფრის გადალახვაში ოჯახი დამეხმარა. დღეს ასეთი სიტუაციაა - ვაგრძელებ თამაშს და გავაგრძელებ იქამდე, სანამ მაქვს კონკრეტული მიზნები. ეს მიზანი კი ამჟამად ზირასთან ერთად ევროტურნირებზე გასვლა და ტიტულის მოგებაა".
ეროვნულ ნაკრებში 17 მატჩი გაქვს ჩატარებული და ერთ-ერთი ლიდერი იყავი. შეადარე დღევანდელი და შენი დროის საქართველოს ნაკრები...
"ჩვენ დროს ყველაფერი სხვანაირად იყო. მაგალითს გეტყვით - ჩემი აზრით, დღეს კვარამ დიდი გავლენა მოახდინა ქართველ ფეხბურთელებზე. ხვიჩას შემდეგ, კარგ უცხოურ კლუბებში ბევრი ქართველი მოთამაშე წავიდა. დღეს, ერთი გოლით და ერთი ასისტით შესაძლოა ძალიან კარგ გუნდში წახვიდე. ჩვენ დროს ასე არ იყო. წარმოიდგინეთ, ახალგაზრდული ევროპის ჩემპიონატი ვითამაშეთ, ნახევარფინალში გავედით და იმ ფორმაციის ნაკრებიდან კარგ გუნდში არცერთი არ წასულა. დღეს რომ U17-მა ან U19-მა მსგავს წარმატებას მიაღწიოს, უმეტესი ნაწილი მაშინვე უცხოეთში წავა, რადგან ყველაფერი გამარტივებულია."
შენი კარიერის საუკეთესო წელი სარაგოსაში გაატარე, ახლოს იყავი ლა ლიგაში გადასვლასთან, თუმცა ფლეი-ოფში დამარცხდით. იმ მატჩის მოგებით და ლა ლიგაში გადასვლით, თვლი, რომ შენი კარიერა სხვაგვარი იქნებოდა?
"ჩემს საფეხბურთო კარიერას თუ გადავხედავთ, 2 ყველაზე დასანანი მარცხი მახსენდება - ერთი ლა ლიგაში გადასასვლელი თამაში ნუმანსიასთან და მეორე ახალგაზრდულ ევროპის ჩემპიონატის ნახევარფინალში მარცხი ნიდერლანდებთან. ნუმანსიასთან მატჩში იმდენი მომენტი გავაფუჭეთ, ვერ დავთვლი... ეს თამაში რომ მოგვეგო და ლა ლიგაში გადავსულიყავით, შესაძლოა მოვლენები სხვანაირად განვითარებულიყო. ცოტა გამართლება და ერთი მომენტი ფეხბურთში ბევრ რამეს ცვლის"
როგორია შენი ამჟამინდელი მოცემულობა, დაბრუნდა ძველი "პაპუ"?
"ვიცი რა შემიძლია და ბევრს ვშრომობ, რომ ყველაფერი გამომივიდეს. შეიძლებას ითქვას, რომ დავბრუნდი. ჩემი მიზანი ყოველდღიური განვითარება და გუნდისთვის დახმარების გაწევაა. დანარჩენს დრო გვიჩვენებს. თავს კარგად ვგრძნობ როგორც ფიზიკურად, ისე ფსიქოლოგიურად და მთავარი ეს არის"
