მსოფლიო ჩემპიონობა და კრიტიკა
"გალიელების" ამჟამინდელი მწვრთნელი იმდენად დიდხანს მუშაობს ნაკრებში, რომ მისი ადრინდელი მიღწევები ბევრს აღარც ახსოვს. არადა მის გზაზე იყო ჩემპიონთა ლიგის ფინალი მონაკოსთან ერთად, ტურინის იუვენტუსის სერია ბ-დან ამოყვანა და მარსელის ოლიმპიკში 6 ტიტულის მოგება, მათ შორის ლიგა 1-ში ტრიუმფი.
2012 წლიდან დღემდე კი დეშამი მუშაობს "ლურჯებში" და წინ კიდევ 2 წელია. ამ დროის მანძილზე მან თავისი ნაკრები აქცია მსოფლიო ჩემპიონატისა და ერთა ლიგის ტრიუმფატორად. ფრანგი სპეციალისტის გზაზე ასევე იყო ვიცე-ჩემპიონობები, კიდევ ერთ მუნდიალსა და ევრო 2016-ზე. ბევრისთვის, ეს ორი მიღწევა იმედგაცრუებასთან უფრო ასოცირდება, ვიდრე წარმატებასთან.
"თავადების" ჩემპიონთა ლიგის ფინალში გასვლა თუ იყო სენსაცია და შემდეგ, ჟოზე მოურინიოს პორტუსთან მარცხში არაფერი ჩანდა საგანგაშო, სანაკრებო ტურნირებში მთავარი მატჩების წაგებით, დიდიეს ძალიან ბევრი კრიტიკოსი გამოუჩნდა. უკვე 15 წელია გვესმის, თუ როგორი სუპერთაობა ჰყავს საფრანგეთს და ცხადია, საფეხბურთო სამყარო ამ ეროვნული გუნდისგან ბევრად მეტს ელოდა.
არსებობს მოსაზრება, რომ "მამლების" მწვრთნელი სათანადოდ ვერ იყენებს იმ უსაზღვრო რესურსსა და პოტენციალს, რომელიც მის ნაკრებს გააჩნია. ლიონელ მესისა და კრიშტიანუ რონალდუს ფაქტორი რომ გვერძე გადავდოთ, ობიექტურად, "გალიელები" შემადგენლობით აღემატებოდნენ არგენტინასაც 2022 წლის მუნდიალზე და პორტუგალიასაც ევრო 2016-ზე.
დიახ, "ლურჯების" მოწინააღმდეგე იყო ყველა დროის ორი საუკეთესო მოთამაშე, თუმცა არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ ფეხბურთი გუნდური სპორტია და არა ინდივიდუალური. გასათვალისწინებელია ისიც, რომ "ლუზიტანებს" ევრო 2016-ის ფინალში თავიანთი საუკეთესო მოთამაშე პრაქტიკულად არც ჰყოლიათ.
დიახ, პირენეელებმა დეშამის გუნდი დაამარცხეს მადრიდის რეალის ყველა დროის საუკეთესო ბომბარდირის გარეშე, რადგან მან ტრავმის გამო მოედანი 25-ე წუთზე დატოვა. ეს იყო პირველი შემთხვევა, როდესაც ფრანგ სპეციალისტს მოუწია თავის მართლება, მისი პერსპექტივები კი ბურუსით მოცული გახდა.
დიდიემ მოგვიანებით მოახდინა ყველაფრის კომპენსირება, 2018 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ტრიუმფით. დიახ, მან მუნდიალი მოიგო როგორც საფრანგეთის ეროვნული გუნდის მოთამაშემ (1998) და დამრიგებელმაც (2018). იმის შემდეგ, ერთა ლიგაზე ჩემპიონობას თუ არ ჩავთვლით, ნაკრების თავკაცი ვეღარაფრით გვაოცებს.
"მამლების" მწვრთნელს უწინასწარმეტყველებდნენ წასვლას 2021 წლის ჩაგდებული ევროპის ჩემპიონატისა და 2022 წლის მუნდიალის ფინალში მარცხის შემდეგაც. თითქოს, მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონობა უნდა ყოფილიყო 56 წლის სპეციალისტის თავგადასავლის ლამაზი დასასრული, მაგრამ ის დარჩა, ბოლო ჯვაროსნული ლაშქრობისთვის...2026 წლის მუნდიალზე.
გენერლის ერთგული ჯარისკაცი
დეშამის ხელში "გალიელების" შემადგენლობაში გაიარა უამრავმა ფეხბურთელმა, თუმცა მათ შორის ყველაზე განსაკუთრებული ადგილი ანტუან გრიზმანს უჭირავს. ფრანგმა ფორვარდმა ლურჯი მაისური მოირგო 137-ჯერ და ყველა მატჩი მან სწორედ დიდიეს დამრიგებლობით ჩაატარა. თამაშების იგივე რაოდენობა დაუგროვდა ოლივიე ჟირუსაც, უგო ლორისს აქვს კიდევ უფრო მეტი, მაგრამ მათი გამოძახება თავის დროზე ლორან ბლანმაც მოასწრო.
მადრიდის ატლეტიკოს თავდამსხმელი კი თავიდან ბოლომდე დეშამის პროდუქტია. თანამედროვე ფეხბურთში მწვრთნელების ცვლა საკმაოდ ხშირი მოვლენაა და როდესაც მხოლოდ ერთი სპეციალისტის ხელმძღვანელობით ეროვნულ გუნდში ატარებ ამდენ მატჩს, ნამდვილად უნიკალური მიღწევა არის. საფრანგეთის ნაკრების თანამედროვე ვერსია პირველ რიგში მის მე-7 ნომერთან არის კავშირში.
გვახსოვს "პატარა უფლისწულის" საოცარი პერფომანსი 2016 წლის ევროპის ჩემპიონატზე, განსაკუთრებით კი გერმანიის ნაკრებთან ნახევარფინალური შეხვედრა, რომელშიც "მამლებმა" სწორედ მისი 2 გატანილი ბურთით მოიგეს. ასევე გამოსარჩევია დუბლი ირლანდიასთან, სუპერმატჩი ხორვატიასთან მუნდიალის ფინალში, კიდევ ერთი დუბლი "ბუნდესნაკრებთან", ამჯერად ერთა ლიგაზე და ბევრი სხვა.
33 წლის თავდამსხმელს "გალიელების" ისტორიაში ნამდვილად მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს. მისი ბოლო გასეირნება ნაკრებთან ერთად შედგა განვლილ ევროპის ჩემპიონატზე, რომლის დასრულების შემდეგ, გრიზი "ლურჯებიდან" წავიდა. 2 წლის შემდეგ, ეროვნულ გუნდს მისი გენერალიც დაემშვიდობება.
ახალი გენერლის მოლოდინში
ჯერჯერობით უცნობია, თუ ვინ შეცვლის დიდიეს საფრანგეთის ნაკრებში, თუმცა გავრცელებული ინფორმაციით, ნომერ პირველი კანდიდატი ზინედინ ზიდანია. ლეგენდარული მოთამაშე და მოგვიანებით ტიტულოვანი სპეციალისტი, რომელთანაც "მამლების" ამჟამინდელ დამრიგებელს ძალიან ბევრი რამ აკავშირებს.
ისინი გვერდიგვერდ თამაშობდნენ, როგორც "გალიაში", ისე "ბებერ ქალბატონში". 1998 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე და მოგვიანებით 2000 წლის ევროპის ჩემპიონატზე ტრიუმფი, ეს ყველაფერი ერთობლივი ძალებით მოხდა. იმ პერიოდის "ლურჯები" პირველ რიგში ასოცირდებიან "სამეფო კლუბის" გამთამაშებელთან და უკვე შემდეგ, სხვა მოთამაშეებთან.
დაჩრდილული ფეხბურთელების რიცხვში იყო საფრანგეთის ნაკრების ყოფილი მეშვიდე ნომერიც, რომელიც თავის "მეორეხარისხოვნობას" მუდამ ეწინააღმდეგებოდა. ეს ყველაფერი იმის გათვალისწინებით, რომ 56 წლის ყოფილი შუახაზელი "მამლების" ოქროს ეპოქაში ეროვნული გუნდის კაპიტანიც იყო.
არსებობს მოსაზრება, რომ დეშამი "გალიაში" ამდენი ხნით საკუთარი ეგოს დასაკმაყოფილებლად დარჩა. ის არავის უშვებდა ნაკრებში, მათ შორის "ზიზუსაც", რომელიც უკვე დიდი ხანია თავის შანსს ელოდება. ვნახოთ, რა იქნება 2026 წლის მუნდიალის შემდეგ, მოექცევა თუ არა დიდიე კიდევ ერთხელ, 52 წლის ლეგენდის ჩრდილში.
