ელფური გარეგნობის მქონე პატარა ბიჭმა 8 წლის ასაკიდან დაიწყო ფეხბურთის თამაში. პირველი საფეხბურთო გაკვეთილები ბუენოს აირესის მეტროპოლიტენში გაიარა. მალევე უნაკლო დრიბლიორის სახელი მოიხვეჭა Parque Chas-ის ბავშვთა საფეხბურთო გუნდში. 16 წლის ასაკში კი რივერ პლეიტის წევრი ხდება. ნიშანადობლივია, რომ მეტნაკლებად დალაგებული ოჯახური წარსულისა და ყველა ასაკობრივი ეტაპის გავლის შემდეგ ნიჭიერი ბუენოსაირესელი ბავშვების დიდი ნაწილი რივერ პლეიტში ხვდებოდა (გამონაკლისები ყველგან არსებობს), ხოლო ბოკა ხუნიორსს თავისი სპეციფიკა ჰქონდა, რაც ღრმა სოციალური ძირებიდან მომდინარეობს და კლასობრივი სხვაობის არგენტინული დიალექტიკით აიხსნება.
ეს ელფი, სახელად ხავიერ სავიოლა, 1998 წლის ერთ დღეს მთელი არგენტინისთვის El Conejito (ბაჭია) გახდა, როდესაც რივერ პლეიტის ძირითად გუნდში დებიუტისას გოლი გაიტანა და მალევე ,,ახალი მარადონას“ მანტია მოირგო. სავიოლას ძირითადი სათამაშო პოზიცია ე.წ. მეორე ფორვარდი იყო, ის არ ყოფილა ფლეიმეიქერი, თუმცა „ახალი დიეგოს" წოდება დამსახურებულად ერგო. უნდა ითქვას ისიც, რომ იმ პერიოდის რივერ პლეიტში სავიოლას თავისი ბავშვობის კუმირთან, არიელ ორტეგასთან ერთად მოუწია თამაში, და მეტიც, რივერ პლეიტის ,,შესანიშნავი ოთხეულიდან“ სამს: ორტეგას, აიმარსა და სავიოლას ,,ახალი მარადონას“ შარავანდედი ამკობდა. მეოთხე (ხუან პაბლო ანხელი) კოლუმბიელი იყო და ეს პატივი ტვირთად არ რგებია. სავიოლა ორტეგასთან თამაშის პერიოდს ასე იხსენებს: ,,განსაკუთრებულად აღფრთოვანებული ვიყავი მისით და ეს გრძნობა მის მიმართ ბავშვობიდან მქონდა. ერთ დღეს ის სახლში მესტუმრა, როდესაც ჩემი ოთახის კედელზე საკუთარი პოსტერები იხილა, მითხრა: „ჩვენ ახლა ერთად ვთამაშობთ, ჩამოხსენი ეს პოსტერები, რადგან ამას საერთო აღარაფერი აქვს ჩვენთან!“.
,,ბაჭიამ“ რივერ პლეიტში 3 სეზონში ჩატარებულ 86 მატჩში 45 გოლი გაიტანა, მოიგო აპერტურა და კლაუსურა, 1999 წელს კი სამხრეთ ამერიკის საუკეთესო ფეხბურთელად დასახელდა, თუმცა კარიერის გარდამტეხი პერიოდი 2001 წლის არგენტინაში გამართული U20-ის მსოფლიო ჩემპიონატი აღმოჩნდა, სადაც მასპინძელთა დომინაცია იმდენად თვალსაჩინო იყო, რომ გუნდმა ყველაზე მცირე ანგარიშით 2:1 მოუგო ჩინეთს, დანარჩენ შეხვედრაში კი ყველა მოწინააღმდეგე ჰანდიკაპით დაამარცხა. სავიოლას 11 გოლი კი 2 ჰეთ-თრიქით და 2 დუბლით იყო მოპოვებული. მეორე ადგილზე გასულმა ადრიანომ და ჯიბრილ სისემ 6-6 გოლი შეაგდეს. გოლი+ასისტის სისტემით კი სამივე ადგილი არგენტინელებმა დაიკავეს 1.ხავიერ სავიოლა: 11 გოლს +1 ასისტი; 2.ანდრეს დ’ალესანდრო: 2 გოლს + 6 ასისტი; 3. მაქსი როდრიგესი: 4 გოლს + 3 ასისტი; არგენტინელთა ამ ტრიუმფის დირიჟორი, მთავარი მწვრთნელი ხოსე ლუის პეკერმანი იყო. არადა 1/4 ფინალში, განასთან დამარცხებულ ბრაზილიაში თამაშობდნენ დღეს უკვე ლეგენდარული ფეხბურთელები, ისეთები, როგორებიც არიან კაკა, ადრიანო და მაიკონი. ნიშანდობლივია, რომ 1979 წლის დიეგო მარადონას ტრიუმფის შემდეგ, ხავიერ სავიოლა იყო მეორე არგენტინელი, რომელმაც ახალგაზრდული მსოფლიო ჩემპიონატის საუკეთესო ფეხბურთელის ტიტული მოიპოვა.
2001 წელს ,,ბაჭია“ ბარსელონაში აღმოჩნდა. პირველი შთაბეჭდილებები დამაიმედებელი იყო. ბარსელონას დამრიგებელმა, რექსაჩმა ახალგაზრდა ვარსკვლავი შეამზადა - არგენტინა დაივიწყე, აქ მაღალ სიჩქარეებზე მოგიწევს თამაშიო. სხვათაშორის, სავიოლა კატალონიაში ლიონელ მესის პირველი ნაბიჯების თვითმხილველიც აღმოჩნდა, რასაც მოგვიანებით, დიდი სითბოთი იხსენებდა. რიკელმესგან განსხვავებით, სავიოლამ პირველივე სეზონში „ბლაუგრანას" გულშემატკივრებს დიდი იმედები ჩაუსახა, გაიტანა რა 21 გოლი, აქედან 17 პრიმერა დივიზიონში. შემდგომ ორ სეზონში შედეგი ვერ გაამჯობესა, გაიტანა 20 და 19 გოლი. ამ შედეგებით სავიოლამ ბარსელონას მესვეურთა მოლოდინი ვერ გაამართლა. სამუელ ეტო'ოს გადაბირებისთანავე ბარსელონას ხელმძღვანელობამ ,,ბაჭია“ მონაკოსში, შემდეგ კი სევილიაში გაანათხოვრა, სადაც, სამწუხაროდ, მისი რეგრესი გაგრძელდა. ბარსელონას არგენტინული მემკვიდრეობა კი სავიოლას წასვლიდან მალევე ლიონელ მესიმ გადაიბარა.
ვადევნებდი რა თვალს სავიოლას ბრძოლებს ყოველწლიურად, არ მტოვებდა განცდა, რომ ახალგაზრდა ფეხბურთელი კიდევ ერთხელ გაიბრწყინებდა. მას კარიერის ბოლომდე ამომავალი ვარსკვლავის იმიჯი არ მოსცილებია. ალბათ, ჩემსავით ბევრს უჩნდებოდა მოლოდინი, რომ ეს ბიჭი აუცილებლად იტყოდა სათქმელს და შესაბამისად, ნახევრად ირონიით, ნახევრად რეალური მოლოდინით, ჩემს წარმოდგენებში ,,ბაჭია“ მარადმწვანე ამომავალ ვარსკვლვად იქცა. ალბათ, ასე ფიქრობდნენ მადრიდის რეალშიც, 2007 წელს სავიოლასთან კონტრაქტის გაფორმებისას, თუმცა, მადრიდული 2 წელი იმედგაცრუებებით აღსავსე აღმოჩნდა. მშობლიურ რივერ პლეიტში დაბრუნებამდე სავიოლამ ესპანეთში, პორტუგალიასა და საბერძნეთში იმოგზაურა. არგენტინელთა მიმწუხრის ევროპულ ნავთსაყუდელში - ბენფიკაში - ,,ბაჭიამ“ განუყრელ მეგობარ პაბლიტო აიმართან ერთად კიდევ ერთხელ გაიელვა და 2015 წელს კარიერა დაასრულა. ეს თარიღიც ,,ახალი მარადონებისთვის“ სიმბოლური აღმოჩნდა. 2015 წელს დაასრულეს კარიერა რიკელმემ და აიმარმა. ხავიერ სავიოლა ამ დღემდე ინარჩუნებს მეგობრობას პაბლო აიმართან, მოთამაშესთან, რომელსაც, მისივე თქმით საუკეთესოდ ეწყობოდა მინდორზე. „ჩვენ ძმებივით ვართ. ერთად გავიარეთ რივერ პლეიტის ერა. მე 16 წლის ვიყავი, ის კი - 2 წლით უფროსი. მთელ დღეებს ერთად ვატარებდით, არამხოლოდ ვვარჯიშობდით, არამედ საკვებსაც ერთად მივირთმევდით. მისი ოჯახი, შორს რიო კუარტოში ცხოვრობდა. ძალიან ბედნიერები ვიყავით, რადგან განუმეორებელი პერიოდი გავიარეთ კლუბში. ვგრძნობდით გულშემატკივართა დიდ სიყვარულს და ეს განუზომელ ბედნიერებას გვანიჭებდა.“
ხავიერ სავიოლას პერსონალური საფეხბურთო მონაცემებიდან აღსანიშნავია მისი ადგილიდან აჩქარების უნარი, დრიბლინგები და თამაშის წაკითხვის შესაძლებლობა, სისწრაფეში ბურთის ფლობა, ერთი ფეხიდან მეორე ფეხზე ბურთის უსწრაფესი გადატანა და აბსოლუტური უპირატესობა ერთი-ერთზე თამაშისას, რასაც ზემოთ ჩამოთვლილი უნარების კომპოზიცია იძლეოდა.
არგენტინის ძირითად ნაკრებში სავიოლას დიდად თავი არ გამოუჩენია, 2007 წლიდან კი ნაკრებში აღარც იძახებდნენ. თუმცა, ისტორიას დარჩა 2001 წლის არგენტინის ახალგაზრდული ნაკრები და ამომავალი ვარსკვლავი სავიოლა, რომელიც, ალბათ, სულ ასეთად დარჩება გულშემატკივრთა მეხსიერებაში. ის ასევე იყო იმ დიდებული ახალგაზრდული არგენტინის წევრი, რომელმაც მარსელო ბიელსას მწვრთნელობით 2004 წლის ოლიმპიური ოქრო მოიგო. ალბათ, სიმბოლურია, რომ ფეხბურთის მეფის, პელეს მიერ, 2004 წელს ფიფას 100 წლისთავთან დაკავშირებით შედგენილ მსოფლიოს 125 საუკეთესო ფეხბურთელის სიაში, ხავიერ სავიოლა იყო ყველაზე ახალგაზრდა მოქმედი ფეხბურთელი.
სავიოლას ისტორიაზე მედიტირება, შთაგონების გარეშე შეუძლებელია. არასაფეხბურთო პარალელების ძიებისას, თითქოს საერთოს ვპოულობთ ანტიკური ცნობიერების ერთ ნასხლეტთან, რომლის მიხედვითაც უნდა შეეშვა წარსულს, განგებას მიანდო მომავალი, ხოლო შენ მარტოოდენ აწმყოთი უნდა მოიზღუდო თავი. აწმყოში უნდა ეცადო შენი დასამტკიცებელი დაამტკიცო ნიჭიერად, ლამაზად და შედეგს აღარ უნდა მიაყოლო თვალი, წარსულმა რომ არ ჩაგიხვიოს, არ მოგგუდოს. ის უნდა გიყვარდეს, რაც შენი წილხვდომილია, რადგან ბუნებამ ის შენთვის შექმნა. ამის იქით კი ისტორია და სტატისტიკა შეგაფასებს. არ უნდა შეგაკრთოს სხვისმა წარმატებამ თუ წარუმატებლობამ და აღარასოდეს იუცხოვებ ყოველდღიურ ქმნადს და მოწევნადს. სავიოლაც სწორედ ასე მიუყვებოდა თავის ბილიკებს. წარუმატებლობებს არ უშინდებოდა, არ ფიქრობდა გაშვებულ შანსებზე და აგრძელებდა თამაშს შესაძლებლობების შეუზღუდავად. წლიდან წლამდე მოლოდინების ხურჯინი უმსუბუქდებოდა, მაგრამ არასდროს დაცარიელებულა. სავიოლა იყო თავახდილ პანდორას ყუთში დარჩენილი ოქროსფრთებიანი არსება - სახელად იმედი, რომელსაც პანდორასა და ეპიმეთეს მსგავსად თუ გულში შეუშვებდი, მასში სამუდამოდ დაიბუდებდა.
კარიერის დასრულების შემდეგ, ხავიერი კვლავ ,,ამომავალი ვარსკვლავის“ ბავშვური ჰაბიტუსითა და გამოცდილებით საფეხბურთო საქმეებში ტრიალებს, მუშაობს ბარსელონას საფეხბურთო სისტემაში, რჩევებს აძლევს არგენტინის ახალგაზრდულ ნაკრებს და კომენტარს აკეთებს სხვადასხვა ნიჭიერ მოთამაშეებზე, მათ შორის ხვიჩა კვარცხელიას საფეხბურთო უნარებზეც. ხავიერ სავიოლა, თავადაც ,,ბავშვი“, მომავალი ტალანტებისათვის გამოცდილების, იმედების იდეალურ გამზიარებლად და 2000-იანი წლების ამომავალი საფეხბურთო ვარსკვლავების სიმბოლოდ რჩება.
