20 და 23 მარტს საქართველოს ნაკრები უეფას ერთა ლიგის პლეიოფის ფარგლებში სომხეთის ეროვნულ გუნდს დაუპირისპირდება. აღნიშნულ დუელში გადაწყდება, შეძლებენ თუ არა "ჯვაროსნები" B დივიზიონში ადგილის შენარჩუნებას. განვიხილოთ, თუ რას უნდა ველოდოთ ტაქტიკურად როგორც "წითლებისგან", ისე ჩვენი ქვეყნის ეროვნული გუნდისგანაც.
საქართველოს ნაკრები - ლიდერების არყოფნა, თაობათა ცვლის პროცესი
სომხეთის წინააღმდეგ პირველ შეხვედრაში საქართველოს ყვითელი ბარათების ლიმიტის ამოწურვის გამო არ ეყოლება ორი ლიდერი - გურამ კაშია და ხვიჩა კვარაცხელია. აღნიშნული მოთამაშეების გარეშე "ჯვაროსანთა" შემადგენლობა პრაქტიკულად წარმოუდგენელია, რაც ნიშნავს იმას, რომ ვილი სანიოლი სერიოზული თავსატეხის წინაშე დგას.
ტაქტიკური ვარიაციები არ არის ფრანგი მწვრთნელის ძლიერი მხარე და ნაკლებად სავარაუდოა, რომ მან შესუსტებული შემადგენლობით კარგად ნაცნობ 3-5-2-ს გადაუხვიოს. დამკვიდრებული სქემიდან ახალ ექსპერიმენტზე გადასვლა გვახსოვს ფატალურად: 4-4-2-ით მოთამაშე ჩვენმა ეროვნულმა გუნდმა შინ ალბანეთს ვერაფერი დაუპირისპირა.
"წითლებთან" ორრაუნდიან დუელში სასწორზე დგას გაცილებით მეტი, ვიდრე ეს იყო "არწივებთან" და აქედან გამომდინარე, სანიოლის გუნდისგან ტაქტიკურ ექსპერიმენტებს არ უნდა ველოდოთ. რაც შეეხებათ იმ მოთამაშეებს, რომლებმაც უნდა ჩაანაცვლონ პარის სენ-ჟერმენისა და სლოვანის ფეხბურთელები: ზურიკო დავითაშვილი და საბა გოგლიჩიძე.

აღსანიშნავია ისიც, რომ საქართველოს ნაკრების განკარგულებაში ამჯერად არ არის გიორგი გველესიანი, რომელიც აქამდე მარჯვენა ცენტრალური მცველის როლს ირგებდა. გამოდის რომ უკანახაზში ორ სიახლეს უნდა ველოდოთ. დავუბრუნდეთ ემპოლის მცველს, რომელმაც მიმდინარე სეზონში სწორედ მარჯვენა ცენტრალური უკანახაზელის პოზიციაზე გაიბრწყინა.
დიახ, ქართველი ცენტრალური მცველი თამაშობდა შუაშიც, თუმცა იმის გათვალისწინებით, რომ ექსპერიმენტები პრაქტიკულად გამორიცხულია, ახალგაზრდა უკანახაზელს დიდი ალბათობით თავის "მშობლიურ" პოზიციაზე ვიხილავთ. რაც შეეხება დაცვის შუა ნაწილს, სადაც აქამდე იდგა "ჯვაროსნების" კაპიტანი, ყველაზე ოპტიმალური ვარიანტი მისი ლაშა დვალით ჩანაცვლება იქნება.
რაც შეეხება ცენტრალურ მარცხენა მცველს, ვარიანტი არის ერთი - ლუკა ლოჩოშვილი. დაიხ, ის ხშირად გვინახავს მარცხენა განაპირა მცველის პოზიციაზე, მაგრამ იმის გათვალისწინებით, რომ ჩვენი ქვეყნის ეროვნული გუნდის განკარგულებაში არიან გიორგი წიტაიშვილი და ირაკლი აზაროვი, სალერნიტანას უკანახაზელის ფლანგზე დაყენების საჭიროება აღარ არის.

დაცვაში გავერკვიეთ, მამარდაშვილის წინ იქნებიან დვალი, ლოჩოშვილი და გოგლიჩიძე, ფლანგებზე კი კაკაბაძე, წიტაიშვილი/აზაროვს შორის ერთ-ერთი. რაც შეეხება შუა ხაზს, ცვლილებების გარეშე: ოთარ კიტეიშვილის, გიორგი ჩაკვეტაძისა და გიორგი ქოჩორაშვილის ტრიო. შეგახსენებთ იმასაც, რომ გურამის არყოფნაში "თეთრ-წითლების" კაპიტანი შტურმ გრაცის ლიდერი იქნება.
მივადექით თავდასხმას, სადაც პსჟ-ს შვიდიანს დიდი ალბათობით დავითაშვილი შეცვლის. ცხადია, არის კიდევ ბუდუ ზივზივაძის ვარიანტიც, თუმცა სკამის სიძლიერის აუცილებლობის გათვალისწინებით, გამოცდილ ფორვარდს მე-2 ტაიმისთვის უნდა ველოდოთ. რაც შეეხება ზურიკოს მეწყვილეს, ულაპარაკოდ, გიორგი მიქაუტაძე, რომელმაც ლიონში ჩატარებულ ბოლო 2 მატჩში 3 გატანილი ბურთი და 3 ასისტი გაიფორმა.
გასათვალისწინებელია ისიც, რომ ქართველ თავდამსხმელს ექნება პირადი დუელი ამიერკავკასიელების ახალ მთავარ მწვრთნელთან, ჯონ ვან'ტ სხიპთან, რომელთანაც ის ამსტერდამის აიაქსში მუშაობდა. ნიდერლანდელმა თავკაცმა ოლიმპიკის აღზრდილი ფორვარდი გამოიყენა მხოლოდ 4-ჯერ, შემდეგ კი იჯარით მეცში დააბრუნა.

მეტოქე, რომელიც ტოტალურ ფეხბურთზე გადაწყობას ცდილობს
როგორც აღვნიშნეთ, უეფას ერთა ლიგის პლეიოფებამდე რამდენიმე კვირით ადრე, სომხეთის ნაკრებში ვან'ტ სხიპი მივიდა. ნიდერლანდური სამწვრთნელო სკოლის კლასიკური წარმომადგენელი, რომელსაც სხვადასხვა დროს იოჰან კრუიფსა და ლუი ვან გაალთან ჰქონდა შეხება. ჯონის მიდგომა ასეთია: ტოტალური ფეხბურთი თავისი სტანდარტული გაგებით: შეტევა, პრესინგი, პოზიციური გადაადგილება.
ნიდერლანდელი მწვრთნელი მთელი თავისი კარიერის განმავლობაში იყენებს 4-3-3-სა და 4-2-3-1-ს, გამონაკლისი არც "წითლებში" მუშაობა იქნება. შეგახსენებთ იმასაც, რომ ამიერკავკასიელთა ახალი თავკაცი 2019-2021 წლებში მოღვაწეობდა საბერძნეთის ეროვნულ გუნდში და ის საქართველოსაც შეხვედრილა.

ეს მოხდა 2022 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის საკვალიფიკაციო ეტაპზე - სალონიკში ჩატარებული შეხვედრა დასრულდა ფრედ, 1:1, განმეორებით თამაშში კი "ელადელებმა" მოიგეს. დავუბრუნდეთ "მთიელებს", რომელთა შემადგენლობა ვარსკვლავური სახელებით ნამდვილად ვერ დაიკვეხნის. საუკეთესო მოთამაშეებად შეგვიძლია მივიჩნიოთ მოსკოვის ლოკომოტივის დუეტი: ნაირ თიქნიზიანი და ედგარ სევიქიანი.
სომეხი გარემარბები ვან'ტ სხიპის გუნდის ყველაზე ძვირადღირებული ფეხბურთელებიც არიან. რაც შეეხება "ჯვაროსნების" მოწინააღმდეგის ყველაზე ძლიერ მხარეს: შეთამაშება. სომხეთის ეროვნული გუნდიდან ბევრი მოთამაშე არის შიდა ჩემპიონატიდან და ერთი კლუბიდანაც კი. მაგალითად, ერევნის ნოადან "წითლებში" 5 ფეხბურთელი არის წარმოდგენილი.

კავკასიური დერბის მნიშვნელობა
როგორც აღვნიშნეთ, სასწორზე B დივიზიონში ადგილი დგას. საქართველოს ნაკრების გამარჯვების შემთხვევაში, ყველაფერი დარჩება უცვლელი, მარცხის შემთხვევაში კი სომხეთის ეროვნული გუნდი ერთი დივიზიონით დაწინაურდება. ამ ყველაფრის გარდა, აღნიშნული დაპირისპირება პრინციპულია გეოგრაფიული მდებარეობის გამოც.
რაც შეეხება ურთიერთშეხვედრების ისტორიას, შვიდი მატჩი - სამჯერ იმარჯვეს "ჯვაროსნებმა", ორჯერ "წითლებმა", ორი თამაშიც ფრედ დასრულდა. აღსანიშნავია ისიც, რომ ამ ეროვნული გუნდების ბოლო დაპირისპირება მორჩა "მთიელთა" მოგებით: 2020 წლის 15 ოქტომბერს გამართულ მატჩში ჩვენმა ნაკრებმა 1:2 წააგო.
არ უნდა დაგვავიწყდეს 1997 წლის 30 მარტს გამართული შეხვედრა, რომელშიც "თეთრ-წითლებმა" ხორენ ჰოვანისიანის გუნდი 7:0 გაანადგურეს. აღნიშნული მოგება საქართველოს ეროვნული გუნდის ისტორიაში დიდი ხნის მანძილზე რჩებოდა რეკორდულად, უფრო დიდი ანგარიშით კი 26 წლის მერე ტაილანდი იქნა დამარცხებული.


















