"ნერაძური" ითვლებოდა ევროპის ერთ-ერთ ყველაზე მფლანგველ გუნდად და ხმაურიანი ტრანსფერების გარეშე პრაქტიკულად არცერთ ზაფხულს არ ჩაუვლია. ამ ყველაფერთან ერთად, "გველების" ანგარიშზე არის არაერთი სატრანსფერო შეცდომაც. მაგალითად: კლუბმა სხვადასხვა დროს პრაქტიკულად გააჩუქა რობერტო კარლოსი და დენის ბერგკამპი.
ბრაზილიელი მარცხენა მცველი მადრიდის რეალში გახდა თავის პოზიციაზე ერთ-ერთი საუკეთესო ფეხბურთელი ისტორიაში, ნიდერლანდელი თავდამსხმელი კი ლონდონის არსენალისა და ზოგადად ინგლისური ფეხბურთის საკულტო ფიგურა. შეგვიძლია შევადგინოთ 20, 30 და 50-იანი ტოპიც კი, იმ მოთამაშეებისგან, რომლებმაც მეაცაზე ადგილი ვერ დაიმკვიდრეს.

როგორ ირონიულადაც არ უნდა ჟღერდეს, მორატის კლუბმა ყველაზე დიდი საჩუქარი, თანაც ორი, გაუკეთა არა პირობით "სამეფო კლუბს" ან "მეთოფეებს", არამედ მეზობელ მილანს, რომელმაც თანაქალაქელებისგან გაშვებული ორი მოთამაშით, ფეხბურთის ისტორიაში ერთ-ერთი საუკეთესო ფორმაციისა მქონე გუნდი შექმნა.
საუბარია ანდრეა პირლოსა და კლარენს ზეედორფის შესახებ, რომელთა კარიერა ინტერნაციონალეში, რბილად რომ ვთქვათ, უღიმღამო იყო. გავიხსენოთ, თუ როგორ მოხვდნენ ლეგენდარული იტალიელი და ნიდერლანდელი ფლეიმეიქერები "ნერაძურიდან" "როსონერიში". პირველი სატრანსფერო შეცდომა კლუბმა "სკუადრა აძურას" შუახაზელის მიმართებაში დაუშვა.
ეს მოხდა 2001 წლის ზაფხულში, როდესაც გუნდებმა განახორციელეს სამმაგი ბარტერი - "გველებიდან" "შავ-წითლებში" გადავიდნენ მომავალი "მაესტრო", კრისტიან ბროკი და მატეო ბოგანი. საპირისპირო მიმართულებით კი ანდრეს გულიელმინპიეტრო, დრაჟენ ბრნჩიჩი და პაოლო ჯინესტრა. კითხვაც არ უნდა იმას, თუ რომელმა მხარემ იხეირა აღნიშნული გარიგებით.

"შავ-ლურჯების" ყოფილი 21-ე ნომერი გახდა "ეშმაკების" ლეგენდა, მათ გამოადგათ ბროკიც და რაც შეეხება გულიელმინპიეტროს, ის სამი სეზონის განმავლობაში რიგითი სათადარიგო მოთამაშე იყო. ბრნჩიჩსა და ჯინესტრას მორატის კლუბში კი საერთოდ ერთი მატჩიც არ ჩაუტარებიათ. ეს ყველაფერი 1 აპრილის ხუმრობას ჰგავდა.
მოგვიანებით გაირკვევა, რომ აღნიშნული ბარტერი საჭირო იყო გუნდების ფინანსური მდგომარეობის გამოსასწორებლად და შემოსავლების დადასტურების მიზნით. გასაგებია, რომ კლუბები 3 მოთამაშის არჩევაზე არ ფიქრობდნენ დიდხანს, მაგრამ საკვირველია, თუ როგორ ვერ დაინახეს ინტერში პირლოს პოტენციალი.
დიახ, იტალიელ გამთამაშებელს მილანურ გუნდში კარიერა ვერ აეწყო თავიდანვე - მას ათამაშებდნენ თავდამსხმელის პოზიციაზე და უნდა ითქვას, რომ კონკურენცია იყო უდიდესი. რონალდოსა და ვიერის გარდა, "ნერაძურის" განკარგულებაში იყვნენ რობერტო ბაჯო, ივან ზამორანო, ალვარო რეკობა და ნიკოლა ვენტოლა...ანდრეას იჯარით გაშვება გარდაუვალი იყო.

"გველების" გამთამაშებელმა განათხოვრების წესით ჩაატარა ძალიან კარგი სეზონი რეჯინაში, შემდეგ კი ასევე იჯარით ის მშობლიურ ბრეშაში დაბრუნდა. ცნობისთვის, "ლურჯებმა" იმ დროს ასევე დაიმატეს ზემოთხსენებული ბაჯოც, რომელსაც მარჩელო ლიპისთან კონფლიქტის შემდეგ, სამწუხაროდ, მეაცას დატოვება მოუწია.
მათ გარდა, "აძურის" განკარგულებაში მოგვიანებით პეპ გუარდიოლა და ლუკა ტონიც აღმოჩნდებიან. დავუბრუნდეთ "მაესტროს", რომელმაც ვეტერანი იტალიელი ფორვარდის "ლომებში" გადმოსვლის შემდეგ, კონკურენციის ტვირთი კვლავ იგრძნო. დიახ, ლეგენდის ადგილი კლუბში იყო ხელშეუხებელი, მაგრამ სათადარიგოთა სკამზე არც ინტერის ყოფილი 21-ე ნომერი მჯდარა.
ორ ფეხბურთელს შორის იდეალური ბალანსი იპოვა სტადიო მარიო რიგამონტიზე მომუშავე იმდროინდელმა მთავარმა მწვრთნელმა, კარლო მაცონემ, რომელმაც პირლო საყრდენ ზონაში ჩამოწია. ამ გადაწყვეტილების შემდეგ, ახალგაზრდა მოთამაშის კარიერა ერთხელ და სამუდამოდ შეიცვალა. ის გახდა ფლეიმეიქერი, რომელიც ბრეშას შეტევებს სიღრმიდან არეგულირებდა.

იტალიელ გამთამაშებელს აღარასდროს უთამაშია თავდამსხმელის პოზიციაზე და მისი სან სიროზე დაბრუნებაც ახალ ამპლუაში მოხდა. მოგვიანებით, ანდრეას შესაძლებლობებს აბსოლუტში აიყვანს კარლო ანჩელოტი, რომელიც მისი და ზეედორფის გამოყენებით, ასევე ჯენარო გატუზოსა და რიკარდო კაკასთან ერთად, ფეხბურთის ისტორიაში შუახაზელთა ერთ-ერთ საუკეთესო კვარტეტს შექმნის.
ასე დაკარგა მილანურმა გუნდმა ერთი ეპოქალური გამთამაშებელი, შემდეგ კი მეორეც. რაც შეეხება ნიდერლანდელ ნახევარმცველს, ის არ ყოფილა კონკურენციის მსხვერპლი და მას არც პოზიციას ურჩევდნენ არასწორად. კლარენსი შეეწირა "ნერაძურის" თავკაცების ბანალურ რეფორმებს და ბოლოს, კლუბში ჩათვალეს, რომ პრობლემა იყო თავად ფლეიმეიქერში და არა დამრიგებლებში.
ყველაფერი დაიწყო ლუიშ ფიგუს სკანდალური ტრანსფერით, რომლის კატალონიიდან გადმობირების შემდეგ, "ბლანკოსისთვის" აუცილებელი გახდა რომელიმე მოთამაშის სარფიანად გაყიდვა. პოტენციურ წამსვლელებს შორის ყველაზე ძვირად ფასობდა ამსტერდამის აიაქსის აღზრდილი ფლეიმეიქერი, რომელმაც მოგვიანებით, სილვიო ბერლუსკონის კლუბში გადასვლამდე, ორი სეზონი "გველებში" გაატარა.

სანტიაგო ბერნაბეუს ბინადრების ათიანის ტრანსფერის ინიციატორი იყო ლიპი, რომელიც თავის ფორმაციაში მას ხედავდა რონალდოსა და ვიერის უკან, ფლეიმეიქერის პოზიციაზე. "პროფესორი" მოიხიბლა იტალიელი ტაქტიკოსის იდეით და 24 მილიონის სანაცვლოდ ის სწორედ მეაცაზე გადავიდა. ამის შემდეგ, ზეედორფის კარიერაში გაურკვევლობების მთელი სერია იწყება.
მარჩელო თავის გუნდს ტოვებს ნიდერლანდელი გამთამაშებლის ტრანსფერიდან ნახევარ სეზონში, მის ნაცვლად კი მოდის მარკო ტარდელი, რომლის სამწვრთნელო კვალიფიკაცია ტოპ კლუბის დონეს არ შეესაბამებოდა. გასაკვირი არ იყო, რომ იტალიელმა თავკაცმა ვერ შეძლო კლარენსის საუკეთესო თვისებების გამოყენება.
ინტერნაციონალეს იმდროინდელი მწვრთნელის შეცდომები გაიმეორა მისმა შემცვლელმაც, ექტორ რაულ კუპერმაც, რომლის ხელში რეალის ყოფილი ფლეიმეიქერი ასევე ვერ ბრწყინავდა. დიახ, არგენტინელ სპეციალისტთან ერთად, მილანელები მივიდნენ ჩემპიონთა ლიგის 1/2 ფინალამდე და 1989 წლის შემდეგ მოგებული პირველი სკუდეტოც იყო პრაქტიკულად ერთ ნაბიჯში, მაგრამ გუნდი კვლავ უტიტულოდ დარჩა.

"ნერაძურის" სუსტ წერტილად ითვლებოდა დაცვის მარცხენა ფლანგი, სადაც კარლოსის წასვლის შემდეგ, იმედებს ვერავინ ამართლებდა. მორატის შემჩნეული ჰყავდა მილანის ახალგაზრდა განაპირა მცველი, ფრანჩესკო კოკო, რომელიც თავის მშობლიურ კლუბში არსებულ კონკურენციას ვერაფერს უხერხებდა.
"გველებს" იმდენად უნდოდათ იტალიელი მარცხენა მცველი, რომ მის სანაცვლოდ "როსონერის" თავიანთი ათიანიც კი დაუთმეს. როგორი გასაკვირიც არ უნდა იყოს, "შავ-წითლები" არ იყვნენ ამ ბარტერის წინააღმდეგები და 2002 წლის ზაფხულში კლუბებს შორის მორიგი გაცვლა განხორციელდა. დიახ, წაგებული კვლავ მორატი გამოვიდა.
ბერლუსკონი - გალიანის დუეტმა ინტერნაციონალეს სატრანსფერო ბაზრის ცოდნაში კვლავ აჯობა. "ეშმაკებმა" მიიღეს კიდევ ერთი მომავალი ლეგენდა, რომელიც მოგვიანებით გახდება ერთადერთი მოთამაშე, რომელიც ევროპის ყველაზე პრესტიჟულ საკლუბო ტურნირს 3 სხვადასხვა გუნდთან ერთად მოიგებს.

"ნერაძური" კი თავის შემადგენლობას შეავსებს კიდევ ერთი პრობლემური ფეხბურთელით, რომელიც 30-წლის ასაკში კარიერასაც დაასრულებს. პრესაში ვრცელდებოდა ინფორმაცია, თითქოს, "პროფესორი" "გველებმა" რონალდოსთან კონფლიქტის გამო გაუშვეს. ეს ჭორი გაიფანტა მალევე, რადგან კლუბმა იმავე ზაფხულს ბრაზილიელი ფორვარდიც გაყიდა.
ამასთან ერთად, კითხვაზე, თუ ვინ იყო მისი საუკეთესო თანაგუნდელი, ზეედორფმა სწორედ ნაზარიო დაასახელა. რაც შეეხება "შავ-ლურჯებიდან" წასვლის რეალურ მიზეზს, ნიდერლანდელი ფლეიმეიქერი კუპერს დაადანაშაულებს: "მან გააკეთა ყველაფერი იმისთვის, რომ მე და რონალდო ინტერიდან წავსულიყავით".


















